Eklem kıkırdak defektlerine hücreden arındırılmış insan omentumu ve hidroksiapatit ile hazırlanan bilayer biyoçatı, mezenkimal kök hücre ve PRP kombinasyonlarının uygulanması ile iyileşmenin değerlendirilmesi – sıçan modeli

Osteokondral defektlerin ideal tedavisi tartışmalıdır. Palyatif, onarıcı ve restoratif gibi birçok cerrahi yöntem tanımlanmıştır. Rejeneratif tedavi yöntemleri içindeki doku mühendisliği çalışmaları, farklı biyomalzemeler kullanarak ideal iskeleler üretmeyi amaçlamaktadır. Bu amaçla hücreden arındırılmış insan omentumu ile hazırlanan kompozit çift tabakalı biyoçatının kıkırdak defektlerinin iyileşmesinde etkili olabileceği varsayımı yapılmıştır. Etkinin mezenkimal kök hücre (MKH) ve PRP eklenmesi ile arttırılması öngörülmüştür. In vivo deneylerde Wistar albino sıçan kullanıldı. Deney grupları olarak kontrol (K) grubunda işlem uygulanmadı. O grubu sadece hücreden arındırılmış insan omentum kompozit biyoçatısı, OK grubu biyoçatı ile MKH, OP grubu biyoçatı ile PRP, OKP grubu ise biyoçatı, MKH ve PRP birlikte uygulanarak 12 haftalık takip sonucunda makroskopik ve histomorfometrik değerlendirme yapıldı. Makroskopik değerlendirmede O grubunun ve OKP grubunun skorlarının K grubu skorlarına göre yüksek olduğu görüldü. Defekt alanındaki baskın dokunun yapısı tüm gruplarda fibröz ve hiyalin kıkırdak arasında değişkenlik gösterdi. Kıkırdak matriks, hücre dağılımı ve subkondral kemiğin yeniden yapılanma sürecine ait skorlar 12. haftada kontrol ve deney gruplarında benzer olarak değerlendirildi. OKP grubu tek başına O uygulanan ve OK grubuna göre daha yüksek skor aldı. OKP grubunun OK grubuna göre toplam skorlarının daha yüksek olması, PRP'nin iyileştirici etkisini destekledi. OK uygulaması O uygulanan gruba göre daha iyi kalsifiye kıkırdak yapılanması sağladı. MKH ve PRP omentum iskelesinin etkisine beklenilen düzeyde olumlu katkıda bulunamadı. Sonuç olarak tek doz ve 12 haftalık tek zaman penceresinde uygulanan hücresizleştirilmiş omentum kompozit ksenogrefti, MKH ve PRP ortobiyolojik girişimleri osteokondral defekt rejenerasyonunda sınırlı etki göstermiştir.