Ekolojik sosyal hizmetin sosyal hizmet akademisyenleri perspektifinden değerlendirilmesi

Sosyal hizmet yapısı gereği değişen sorunlara cevap üretmek için tarihsel süreçte değişmiş ve dönüşmüştür. 21. yüzyılda ise ekolojik bozulmaların görünürlüğünün ve hissedilirliğinin artmasından dolayı muhtelif disiplin ve meslekler kendi kapsamında, güncel konulara cevaplar ve çözümler üretmektedir. Bu alanlardan olan Sosyal Hizmet alanı içinde de ekoloji ile ilgili konulara çözüm ve cevap üretme çabaları Ekolojik Sosyal Hizmeti oluşturmakta ve tartışmalar teorik/kavramsal boyut, etik, uygulama ve eğitim alanlarında devam etmektedir. Özetle ekolojik sosyal hizmetin nasıl mümkün olabileceği sorusunun literatürü şekillendirdiği görülmektedir. Bu çalışma da aynı sorunun cevaplanmasına katkıda bulunmak için teori, uygulama ve eğitimin kesişiminde bulunan sosyal hizmet akademisyenlerinin ekolojik sosyal hizmeti nasıl değerlendirdiğini ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla çalışma nitel araştırma yönteminde tasarlanmış fenomenolojik bir çalışmadır. Çalışmada amaçlı örnekleme doğrultusunda ekolojik sosyal hizmete dair akademik üretimde bulunmuş 15 sosyal hizmet akademisyeniyle görüşmeler yapılmıştır. Görüşme formu yarı yapılandırılmış görüşme formu olup sorular araştırmacı tarafından hazırlanmıştır. Elde edilen veriler, MAXQDA programı yardımıyla analiz edilmiş ve oluşan sekiz ana tema ve bu temalara bağlı alt temalar kapsamında incelenmiştir. Katılımcı ifadelerine dayanan araştırma sonuçlarına göre ekolojik sosyal hizmetin gerçekleşmesi için eğitimde ekolojiye dair konulara gerek teorik gerekse uygulamalı olarak yer verilmeli, mevcut çevre anlayışının sosyal çevrenin ötesinde fiziksel çevre olarak genişlemesi, uygulamada ve bilgi temelinde disiplinlerarası yaklaşımın benimsenmesi gerekmektedir. Rol ve görevler bağlamında ise makro ve toplum odaklı görevlerle savunuculuk, aktivistlik ve eğitimci rollerinin vurgulandığı görülmüştür. Ayrıca sosyal hizmet uygulaması politikadan bağımsız olmadığı için yasal gerekçelere ihtiyaç olduğu ve ekolojik sosyal hizmetin makro bir yaklaşım ve uygulama düzeyini gerektirdiği ortaya çıkmıştır. Ekolojik uygulamalar için kapsayıcı bir etiğin ise insanın diğer canlılarla birlikte ve onların sayesinde var olmaya devam edebileceğinin kavranmasıyla ve insan dışı canlıların yaşam hakkını ve önemini tanımakla mümkün olacağı anlaşılmıştır. Bu çalışma sonucunda alanın teorisyenlerinden/akademisyenlerinden edinilen bilgi ve çıkarımlar, ekolojik sosyal hizmetin Türkiye'de nasıl değerlendirildiğini gösterdiği gibi literatürün geniş şekilde ele alınmasıyla da genel olarak ekolojik sosyal hizmetin ne olduğu, eğitim ve müfredata eklemenin ve etiğinin nasıl olabileceği ve nihayetinde uygulamadaki karşılığının ne olduğunun anlaşılmasını sağlayacak bir temel oluşturulmuştur. Son olarak ekolojik sosyal hizmetin mümkün olabilmesi için teori ve bilgi temeli sağlayan akademisyenlere, yeni uygulayıcıları yetiştiren eğitimcilere ve uygulama ve projeler için ortak çalışılacak paydaşlara yönelik önerilerle çalışma tamamlanmıştır. Anahtar Kelimeler: Ekolojik Sosyal Hizmet, Ekolojik Bozulmalar, Etik, Eğitim, Uygulama.