Elazığ yöresinde yetişen badem ağaçlarının bazı fiziksel ve kimyasal toprak özelliklerinin belirlenmesi

Elazığ yöresinde son yıllarda badem (Prunus amygdalus Batsch.) ağaçlandırmalarına oldukça önem verilmektedir. Bu önem bademin sınır ağacı olarak kullanımı ve tohumdan yetiştirilebilmesinin yanı sıra ıslah çalışmalarının yapılarak bahçeler kurulması, bakımının ve budamasının yapılması ile ürün kalitesinin ve neticesinde ekonomik girdisinin artırılması ile daha da artmaktadır. Bu bağlamda çalışmada Elazığ İlinde geniş bir yayılışa sahip olan badem ağacının yetiştiği toprakların fiziksel ve kimyasal özelliklerinin belirlenmesi hedeflenmiştir. Çalışmada bademin iyi gelişim gösterdiği doğal, tohumdan gelen, emekle yetiştirilen ve ağacının yaygın yayılış gösterdiği 5 farklı Elazığ yöresi (Elazığ merkez, Keban, Sivrice, Ağın ve Baskil) tespit edilmiş olup bu yöreler arasındaki farklılıklar ve toprakların verimlilik düzeyleri makro (P, K, Ca, Mg) ve mikro besin elementlerinin (Fe, Cu, Zn, Mn) verimlilik "sınır değerlerine" göre değerlendirilmiştir. Badem ağacı yetiştiriciliği açısından değerlendirildiğinde Elazığ ili topraklarının tekstür ve tuzluluk (ortalama % 0,13) açısından her hangi bir kısıtlayıcı etki oluşturmadığı özellikle tekstür bakımından geniş bir değişkenliğe sahip olduğu ortaya çıkmıştır. Diğer taraftan toprak reaksiyonunun hafif alkaliliği (ortalama 7, 61), kireç miktarının fazlalığı (ortalama %19,8) ve organik madde içeriğinin azlığı (<%2) göze çarpan önemli hususlar (yetersizlikler) olarak belirlenmiştir. Topraklara daha fazla organik madde ilavesi ile alkaliliğin ve kireç'in azaltılmasına çalışılmalıdır. Besin elementleri değerlendirildiğinde, bütün yöre topraklarının mangan yönünden fakir (<%4 ppm.), yarayışlı potasyum, bakır, çinko ve demir yönünden yeterli olduğu belirlenmiştir. Yarayışlı fosfor, kalsiyum ve magnezyum yönünden ise zengin olduğu tespit edilmiştir. Gübre takviyesiyle besin elementi noksanlığı giderilebilir.