Biocontrol of fungal pathogens responsible for postharvest diseases in apple and lemon using antagonistic yeasts

Bu çalışmada, epifitik mayaların iki önemli hasat sonrası patojene karşı, Penicillium expansum DSM62841 (mavi küf) ve Penicillium digitatum (yeşil küf) biyokontrol potansiyelleri in vitro ve in vivo olarak değerlendirilmiştir. Elma çeşidi olarak Starking Delicious, limon cinsi olarak ise Kütdiken kullanılmıştır. Farklı elma ve limon çeşitlerinden izole edilen toplam 69 izolatın 5.8 S rRNA bölgelerine PCR-RFLP uygulanmış ve sonrasında 26 S rRNA genine ait D1/D2 bölgesinin sekans dizisi elde edilerek moleküler tanımlamaları yapılmıştır. Ön testlerden sonra, Aureobasidium pullulans GE17 ve Meyerozyma guilliermondii KL3 suşları mavi ve yeşil küflere karşı göstermiş oldukları güçlü antagonist aktiviteden dolayı umut verici antagonist suşlar olarak seçilmiştir. Denemelerde bu mayalar tekli ve karışık kültür olarak test edilmiş ayrıca maya hücre sayılarının farklı konsantrasyonlarının biyokontrol aktivite üzerine etkisi de incelenmiştir. Bu iki mayanın antagonist etkilerinin alan ve besin için rekabet etme, uçucu organik bileşik üretimi, hücre dışı litik enzim üretimi (β-1,3 glukanaz, proteaz ve jelatinaz) ve fungal spor çimlenmesinin inhibisyonu gibi birden fazla mekanizmaya bağlı olduğu belirlenmiştir. Antagonist maya kullanımı ile Penicillium expansum DSM62841 ve Penicillium digitatum DSM2750 patojenlerinin misel gelişimi in vitro koşullarda sırasıyla %83.40 ve %74.70 oranlarında engellenmiştir. Elma ve limonlar endüstriyel koşularda soğuk hava odalarında üç ay boyunca depolanmış ve depolama süresi boyunca maya uygulanan meyvelerde bozulma oranı, bozulma şiddeti ve patojen lezyon çapı değerlerinde kontrol grubuna göre düşüş belirlenmiştir. Ek olarak, yüzeyleri maya ile kaplanmış bir şekilde elma ve limonlar oda koşullarında (20 ± 2 °C ve 50 ± 5 % RH) 45 gün süreyle depolanmış ve elde edilen sonuçlara göre maya uygulamasının meyvelerin pH, asitlik, ağırlık kaybı, briks, tekstür ve esmerleşme gibi kalite özelliklerini olumlu etkilediği belirlenmiştir. Çalışmada kullanılan her iki mayanın ve bunların karışık kültürünün patulini in vitro koşullarda başarılı bir şekilde parçaladığı belirlenmiştir.