Duygu düzenleme ve tıkınırcasına yeme: Çatışma çözme tarzı ve kendini susturmanın aracı rolü

Bu çalışmada, duygu düzenleme güçlükleri, tıkınırcasına yeme şiddeti, romantik ilişkide çatışma çözme stilleri ve kendini susturma arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Ayrıca, romantik ilişki içinde olumsuz çatışma çözme stilleri ve kendini susturmanın, duygu düzenleme güçlükleri ile tıkınırcasına yeme arasındaki ilişkide aracı rolü olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırmaya 285 genç yetişkin (205 kadın, 80 erkek) katılmıştır. Katılımcılara Tıkınırcasına Yeme Ölçeği (TYÖ), Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği (DDGÖ-16), Çatışma Çözme Stilleri Ölçeği (ÇÇSÖ) ve Kendini Susturma Ölçeği (KSO) uygulanmıştır. Yapılan Pearson korelasyon analizleri, tıkınırcasına yeme şiddetinin hem olumsuz çatışma çözme stilleriyle hem de kendini susturmanın tüm alt boyutlarıyla pozitif ilişkili olduğunu ortaya koymuştur. Bağımsız örneklemler için t-testi sonuçları, tıkınırcasına yeme davranışı gösteren bireylerin olumsuz çatışma çözme stillerini daha fazla, olumlu çatışma çözme stillerini ise daha az kullandıklarını göstermiştir. PROCESS Model 4 kullanılarak gerçekleştirilen iki ayrı aracılık analizi sonucunda, hem olumsuz çatışma çözme stillerinin hem de kendini susturmanın, duygu düzenleme güçlükleri ile tıkınırcasına yeme arasındaki ilişkide kısmi aracı rol oynadığı bulunmuştur. Elde edilen bulgular, duygusal düzenleme zorluklarının, kişilerarası ilişkilerde kullanılan işlevsiz başa çıkma stratejileri aracılığıyla tıkınırcasına yeme davranışlarını artırabileceğini göstermektedir. Bu çalışma, yeme bozukluklarının anlaşılmasında hem kişilerarası hem de bireysel mekanizmaları bütüncül olarak ele alması açısından literatüre katkı sağlamaktadır ve klinik uygulamalar açısından önleyici ve müdahale temelli öneriler sunmaktadır.