Philosophical perspectives on the principle of least action

En az eylem ilkesi (EAEL), teorik fizikte çok önemli bir kavramdır. Bu kavram bir nesnenin bir noktadan diğerine hareket ettiğinde eylem adı verilen miktarı en aza indirdiğini öne sürer. Başlangıçta EAEL, nesnelerin neden bu yolları izlediğini anlamaya çalışan bilim insanları tarafından teolojik ve teleolojik kavramlarla ilişkilendirildi. Daha sonra fizikteki farklı teorilere geniş çapta uygulanabilirliği ve problem çözmedeki faydası, onun önemli bir prensip olarak tanınmasına yol açtı. Bununla birlikte, geçtiğimiz yüzyılda, EAEL'nin hareket denklemleriyle (HD) aynı deneyimsel öndeyileri sağlaması nedeniyle, modern fizikteki hakim görüş, EAEL'nin yalnızca HD'lerinin matematiksel bir yeniden formülasyonu olduğu yönündedir. Fakat son yıllarda felsefeciler, EAEL'nin deneyimsel olarak HD'lerine eşdeğer olmasına rağmen diğer açılardan eşdeğer olmadığını ileri sürerek bu görüşe karşı çıktılar. Bu felsefecilerden bazıları eylemin miktarına fiziksel önem atfederken, diğerleri EAEL'ni bir üstyasa olarak görüyor. Bu tezimde bu görüşleri analiz edeceğim. Eyleme fiziksel önem atfetmeye karşı çıkmak için ilgi çekici 'alternatif Lagrangianlar' vakasını kullanacağım. Daha sonra, PLA'nın geniş çapta uygulanabilirliğinin, onun bir üstyasa olarak kipliğinden değil, daha ziyade fiziğin temel yasalarında ikinci dereceden HD'lerinin yaygınlığından kaynaklandığını tartışacağım. Anahtar Kelimeler: Alternatif Lagrangianlar, Kısıt, Üstyasalar, En az eylem ilkesi