Essays on endogenous time preference and strategic interaction

Bu tez endojen zaman tercihi modellerinde denge dinamiklerinin varlığı ve özelliklerinin çalışıldığı üç ayrı makale içermektedir. İlk makalede, Stern (2006) tarafından ortaya konan optimal büyüme modeli yeniden ele alınarak, bu makalede cevaplanmak üzere bırakılan değer fonksiyonun hemen her yerde türevinin alınabilirliği ve optimal yolun hemen her yerde tek olması hususları ispat edilmiştir. Ayrıca, geleceğe odaklı sermayenin fiyatındaki küçük değişikliklerin denge dinamikleri üzerindeki niteliksel etkisi gösterilmiştir. Zaman tercihinin endojen olduğu çalışmaların hemen hemen hiçbirinde aktörler arasındaki stratejik etkileşim göz önüne alınmamaktadır. İkinci makalede, endojen zaman tercihli stratejik büyüme modeli altında, aktörlerin birbirlerinin stratejilerine kendi stratejilerini artırarak cevap verdikleri Süpermoduler Oyunların açık döngülü bilgi yapısı altında yeter şartları ortaya konmuş, bu oyun yapısı altında başlangıç şartlarındaki farklılıkların uzun dönem içerisinde ortadan kaybolduğu ispatlanmıştır. Ayrıca, sayısal olarak, tek başına ele alındıklarında yoksulluk kapanına takılacak aktörlerin, başlangıç koşulları açısından daha zengin bir aktörle stratejik etkileşime girdiklerinde bu kapandan kurtulabildikleri gösterilmiştir. Son olarak, üçüncü makalede mülkiyet haklarının tanımlı olmadığı bir ortamda, aktörlerin zaman tercihlerinin ekonomideki kaynaklarla belirlendiği durumda işbirliği dengesinin ve açık döngülü bilgi yapısı altında işbirliğinin olmadığı Nash dengesinin varlığı gösterilmiş, bu Nash dengesinin etkinliği ve işbirliği dengesinden niteliksel farklılıkları incelenmiştir.