Endüstri mirasının korunmasındaki parametreler ve işlev değişikliğinin Türkiye'de koruma altına alınan fabrikalar üzerinden değerlendirilmesi

Endüstri Devrimi, insanların hayatlarında ve yaşadıkları çevrede köklü değişimlere yol açan bir dönüm noktasıdır. Devrimle birlikte hızlanan değişim, hayatın her alanını etkisi altına alırken, sanayileşme sürecinin öncü yapıları ve donanımları yeni teknolojiler karşısında verimliliklerini yitirmiş olup devre dışı kalmışlar, kaderlerine terk edilmişlerdir. Günümüzde endüstrileşme ve modern mimarlığın simgeleri haline gelmiş ancak zaman içinde işlevini yitirmiş, kentsel bellek ve kentsel kimlik açısından kültürel miras niteliği kazanmış endüstri yapılarının, geleceğe aktarılması ve bu yapıların korunarak çağdaş yaşama adapte edilme süreci gittikçe önem kazanmaktadır. Endüstri yapılarını uygun bir işlevle kent hayatına kazandırırken özgün kimliklerini de korumak önemlidir. Endüstri Mirası yapıları terk edilmenin yanısıra, ihmal, bilinçsiz onarım veya genel bir yöntem belirlemeden gelişigüzel kararlarla yapılan yeniden işlevlendirme çalışmaları ile her geçen gün daha fazla tahrip olmaktadır. Bu yapıların yeniden kullanımı sonucunda kazandırılmış olan yeni işlevlerin sürdürülebilir olması, kültürel mirasın korunması açısından önemlidir. Tez kapsamında Türkiye'nin endüstri mirası yapılarının korunması ve gelecek kuşaklara aktarılabilmesi için uluslararası kabuller çerçevesinde parametreler belirlenmiş olup, Türkiye'nin kendine özgü koşulları ve koruma mevzuatı da dikkate alınarak koruma ilke ve yöntem önerileri geliştirilmiştir.