Enfekte total diz protezlerinde iki aşamalı revizyon yapılan hastalarda orta ve uzun dönem sonuçlar

Amaç: Mart 2000 ? Aralık 2005 tarihleri arasında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim'dalında enfekte total diz artroplastisi nedeniyle değerlendirilen hastalardan tedavi yöntemi olarak iki aşamalı revizyon seçilen hastaların orta ve uzun dönem sonuçlarının değerlendirilmesi ve literatürle karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Hasta dosyaları retropektif olarak incelenmiş son muayeneleri tekrarlanmıştır. 27 hasta çalışmaya alınmıştır. 27 hastanın hepsine iki aşamalı revizyonun birinci aşama ameliyatı yapılmış; ikinci aşama ameliyat ise 22 hastaya yapılmıştır. Kalan 5 hastaya -hasta istekleri- ile artrodez uygulanmıştır. Hastalarımıza enfeksiyon tanısı koyarken dizin klinik muayenesi, eritosit sedimentasyon hızı (ESR), C reaktif protein(CRP), beyaz küre (BK) değerleri, sintigrafi, aspirasyon, peropaeratif alınan kültür sonuçları değerlendirilmiştir. Laboratuvar parametreleri ayrıca enfeksiyon takibinde de kullanılmıştır. Hastalar preopertif ve postoperatif olarak Amerikan diz cemiyetinin klinik ve fonksiyonel skorlama sistemine göre değerlendirilmiştir Bulgular: Hastalarımızın ortalama yaşı 66,09'dur. Hastalarımızın 21'i kadın, 6'sı erkektir. Hastalarımızın 3'ünde erken, 17'sinde geçikmiş, 7'sinde geç enfeksiyon tespit edilmiştir. Ortalama takip süresi iki aşamalı revizyon yapılanlar için 55,5 ay, artrodez yapılanlar için 43,8 aydır. Preoperatif klinik skor 36,59 iken postoperatif 72,55'e; fonksiyonel skor preop 38,86 iken postop 65,91'e çıkmıştır. Ortalama fleksiyon derecesi preoperatif 38,86° iken postoperatif 101,82°; ortalama fleksiyon kontraktürü preoperatif 2,95° iken postoperatif 0,91° olarak bulunmuştur. Tüm hastalarımızın revizyon öncesi döneme göre ağrı düzeyleri azalmış, yürüme mesafeleri artmıştır. Sonuç: Sonuç olarak enfekte total diz protezlerinde iki aşamalı revizyon yapılan hastalarımızın orta ve uzun dönem sonuçları : enfeksiyonu eredike etmede , radyolojik değerlendirmeler olarak ve postoperatif klinik ve fonksiyonel skorlar olarak literatürle uyumlu bulunmuştur. Vakalara daha standartize ve sistematik yaklaşarak başarı oranı arttırmak mümkündür.