Enformasyon toplumunda biyopolitika üzerine kavramsal bir analiz:Güvenliğin mekansal izdüşümü

Bu çalışmada iktidar bağlamında gözetleyen ve gözetlenen arasındaki hiyerarşik ilişkinin güvenlik ekseninde uğradığı mekânsal dönüşüm çok boyutlu olarak ortaya konmaya çalışılmıştır. Edilgen bir eylem olan izlemenin aksine kontrol ilişkisine gönderme yapan gözetleme, özneleri nesnelere çeviren bir normalleştirme aracı işlevi görmüştür. 11 Eylül saldırılarından sonra yükselen güvenlik ihtiyaçları, bireylerin mahremiyet ve özgürlük haklarına tercih edilerek salt kamusal alanların değil, özel alanların da gözetimin konusu haline gelmesine sebep olmuştur. Küresel risk ve tehdit algılamalarının iktidar tarafından medya yoluyla ihraç edilmesiyle güvenlik küresel bir mesele haline gelmiştir. Çalışmada Jeremy Bentham'ın Panoptikon hapishane modelinden hareketle Foucault'nun biyoiktidar olarak kavramsallaştırdığı iktidar kuramı, disiplin toplumu ve gözetleme kavramı tartışmaya açılmıştır. Öznelerin kapatma ve gözetleme mekanlarına girmeden yaptıkları otokontrol dolayısıyla özneliklerini yitirerek nesnelere dönüşmesine sebep olan duvarların olmadığı yeni mekansallık anlayışında iktidarın güvenlik bağlamındaki çalışma sahası öznenin kendisi olmaktadır. Post modern toplumda gelişen gözetim teknolojileri sayesinde Bauman'ın akışkan modernite kuramından hareketle iktidar ilişkisi mekanın duvarlarını yıkarak beden üzerinde tahakküm kuracak şekilde genişlemektedir. Bu tahakkümün normalleşme toplumuna götürdüğü süreci ortaya koyarken bir mekansızlaşma aracı olarak özel alana sirayet eden biyoiktidar gözetiminin korkunç Büyük Birader figüründen bireyin kendini ve özel alanını ifşa etme arzusuna olan dönüşümü etik bağlamıyla birlikte irdelemek, çalışmanın konusu olacaktır.