Epoksi reçinesi ile nanokompozit sentezi

Polimer nanokompozitler belirgin ticari potansiyel sunan özellikleresahip bir malzeme çeşididir. Genellikle bir polimer matris reçine(epoksi, doymamış polyester v.s) ve nanometre boyutlarında inorganiktaneciklerin (zeolitler, killer, silikalar vs.) bileşimi olaraktanımlanmaktadırlar. Nanokompozitler, saf polimerlerlekarşılaştırıldığında önemli derecede geliştirilmiş mekanik, termal, optikve fizikokimyasal özellikler sergilemektedirler.Bu çalışmada, matris sistemi olarak epoksi reçine, takviye sistemiolarak silika ve modifiye edici olarak polieter poliol kullanılmıştır.Çalışma sırasında, bisfenol-A yapısındaki reçine, toplam matrisinağırlıkça yüzde 1, 3, 5, 7 oranında silika ile karıştırılmıştır. Ayrıca bukarışımların her biri ağırlıkça yüzde 1, 3, 5 oranında polieter polioleklenerek nanokompozit malzemeler hazırlanmıştır.Hazırlanan malzemelerin mekanik özellikleri, termal özellikleri analizedilmiştir. Malzemelerin kırılma yüzeyleri SEM ile incelenmiştir.Eğilme dayanımı ve eğilme uzaması artan silika oranıyla azalmakta,eğilme modül değeri ise silika oranı arttıkça artmaktadır. Çekmedayanımı ve çekme uzaması artan silika oranıyla azalmaktadır. Çekmemodül değeri de silika oranı arttıkça küçük oranlarda azalmaktadır.Artan polieter poliol oranıyla eğilme uzaması ve çekme uzamasıdeğerleri artmaktadır. Diferansiyel taramalı kalorimetre (DSC)termogramlarında, silika oranı arttıkça malzemenin camsı geçişsıcaklığının (Tg) arttığı ve artan polieter poliol oranıyla camsı geçişsıcaklığındaki (Tg) artışın sadece silika içeren malzemeye göre dahayüksek olduğu görülmüştür. Silika oranı artıkça malzemenin bozunmasıcaklığı da artmıştır. TGA termogramlarından alınan sonuçlar DSCsonuçlarını desteklemektedir. SEM mikrogramlarında, silika oranıartıkça daha büyük silika yığınlarının oluştuğu ve malzemede üç ayrıfazın (epoksi, silika, poliol) olduğu gözlenmiştir.