Ergenlerde anne baba tutumu ile öznel iyi oluş arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma ergenlerin anne baba tutumları ile öznel iyi oluşları arasındaki ilişkinin incelenmesini amaçlayan betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini 2013-2014 eğitim öğretim yılında Karabük İli Safranbolu ilçesinde ortaöğretimde eğitim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini rastlantısal olarak seçilen üç farklı ortaöğretim kurumuna devam eden 659 öğrenci oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında "Kişisel Bilgi Formu", "Anne Baba Tutum Ölçeği" ve Ergen Öznel İyi Oluş Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler bilgisayar ortamında SPSS 20.0 programı ile analiz edilmiştir. Verilerin analizinde Mann Whitney U Testi, Bonferroni düzeltmeli Kruskal Wallis H Testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, anne babasını otoriter, ihmalkar ve hoşgörülü algılayan ergenlerin öznel iyi oluşlarının, ergenlerin cinsiyetinden anlamlı ölçüde etkilenmediği bulunmuştur. Anne babasını otoriter algılayan erkek ergenlerin yaşam doyumu ve öznel iyi oluşlarının, kız ergenlere göre daha yüksek olduğu bulunmuştur. Anne babasını demokratik ve hoşgörülü olarak algılayan ergenlerin öznel iyi oluşları anne babasını ihmalkar ve otoriter olarak algılayan ergenlerden daha yüksek bulunmuştur. Bu bulgular ışığında, anne babanın olumlu tutum ve desteğinin ergenlerin öznel iyi oluşlarını yükselttiği sonucuna varılmıştır. Sonuçlar elde edilen bulgular ve literatür bilgileri ışığında tartışılmıştır.