Eskrim sporcularında yaralanma ile yaralanma kaygısı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, eskrim sporcularında yaralanma ile yaralanma kaygısı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeli kapsamında yer alan ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, Türkiye'de aktif olarak eskrim branşlarında (epe, flöre, kılıç) spor yapan lisanslı sporcular oluşturmaktadır. Örneklem grubunu ise farklı yaş, cinsiyet, branş ve öğrenim düzeylerinden seçilmiş toplam 140 sporcu oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak, katılımcıların demografik bilgilerini belirlemek amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu ve Sporda Yaralanma Kaygısı Ölçeği (SYKÖ) kullanılmıştır. Elde edilen veriler bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Kruskal Wallis-H testi ve Pearson korelasyon analizi ile değerlendirilmiştir. Analizler sonucunda, cinsiyet değişkenine göre "zayıf algılanma kaygısı" ve "yeniden yaralanma kaygısı" alt boyutlarında kadın sporcuların anlamlı düzeyde daha yüksek puan aldığı belirlenmiştir (p<0,05). Branş değişkenine göre "acı çekme kaygısı" alt boyutunda kılıç sporcularının epe sporcularına kıyasla daha yüksek puanlara sahip olduğu bulunmuştur (p<0,05). Öğrenim düzeyine göre ise yalnızca "yeniden yaralanma kaygısı" alt boyutunda lisans ve üzeri eğitim seviyesine sahip sporcuların daha yüksek puan aldığı saptanmıştır (p<0,05). Yaralanma bölgesi, spordan uzak kalma süresi, yaralanma sıklığı ve yaralanma türü değişkenlerinde anlamlı fark tespit edilmemiştir (p>0,05). Yaş değişkeni ile "yeteneğini kaybetme kaygısı", "yeniden yaralanma kaygısı" ve toplam SYKÖ puanı arasında negatif yönde düşük düzeyde anlamlı ilişkiler bulunmuştur (p<0,05). Sonuç olarak, cinsiyet, branş, öğrenim düzeyi ve yaşın yaralanma kaygısı düzeyleri üzerinde belirli etkilerinin olduğu, ancak yaralanma özelliklerinin (bölge, sıklık, tür, uzak kalma süresi) bu düzeyler üzerinde anlamlı bir farklılık yaratmadığı görülmüştür. Bu bulgular, eskrim sporcularında yaralanma kaynaklı kaygının yönetilmesinde demografik ve branşa özgü faktörlerin dikkate alınması gerektiğini ortaya koymaktadır.