Tekrarlanan asil-vekil etkileşimi üzerine makaleler

Tekrarlanan bir etkileşimde katılımcılar, mevcut getirileri maksimize etmenin yanı sıra kararlarının gelecekteki etkilerini de dikkate alırlar. Muhatapların tercihleriyle ilgili eksik bilgi olduğunda reputasyon kaygıları ortaya çıkar. Bu tez, sonlu tekrarlanan asil-vekil ilişkisini teorik ve deneysel olarak analiz etmektedir. Asil, bir dönemlik veya uzun dönemli bir projeyi elinde bulunduran bir devlet görevlisi olarak düşünülebilir. Vekil ise proje için gerekli bilgilere sahip özel kurumdur. Asil, olası getirileri gerçekleşen duruma bağlı bir projeyi uygulayacaktır ve gerçek durumla ilgili bilgiye sahip değildir. O, projeyi devretmek için bilgili bir vekili işe alıp almama kararı verir. Vekil, asille aynı tercihleri paylaşan iyi tip olabilir. Ayrıca vekil, pozitif olasılıkla asil ile uyumsuz tercihleri olan kötü tiptir. Asil, vekilin tipini bilmemekte ancak vekilin kötü tip olma olasılığını bilmektedir. Vekil, uzun vadeli; asil ise kısa vadeli veya uzun vadeli bir oyuncudur. Kısa vadeli asil tasarımında her dönemde uzun vadeli vekil yeni bir asille etkileşime girer. Uzun vadeli asil tasarımında ise, asil vekili işe almaya devam ettiği sürece etkileşim devam eder. Her iki tasarıda da asil, işe alma kararını verirken vekilin geçmiş seçimlerini gözlemler. Vekilin periyot-optimal aksiyonu oynamak için kısa vadeli teşvike ek olarak reputasyonunu artırmak için uzun vadeli kaygıları vardır. İyi vekil, kötü vekilden farklılaşmak isterken, kötü vekil iyi tipi taklit etmek istemektedir. Bu tez, üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm, bir ana model tanımlar. Kısa vadeli asil tasarımında vekil, reputasyon kaygılarının olduğu ilk dönemlerde işe alınmaz. Oynanacak ne kadar çok periyot varsa, vekilin o kadar fazla reputasyon kaygısı vardır. Bu nedenle, vekil, belirli periyotta optimal olmayan eylemi reputasyonunu artırmak için oynayabilir. Reputasyon kaygıları, asilin bu periyotlarda vekili işe almamasına yol açabilir. Bu nedenle, "kötü reputasyon" davranışı gözlemlenir [Ely and Valimaki, 2003]. Asil uzun vadeli bir oyuncu olduğunda, reputasyon kaygılarının faydalı olduğu gözlemlenmektedir. Uzun vadeli asil, reputasyon kaygısı olan dönemlerde de vekili işe alabilir. Ayrıca, uzun vadeli asil, vekili daha düşük reputasyon seviyelerinde de işe almaktadır. Böylece, denge getirileri iyileşmektedir. İkinci bölümde endojen ağırlıklar tanıtılmaktadır. Göreli ağırlıkları vekil, asil veya sosyal planlamacı belirler. Vekil, kariyer yoluna daha büyük adımlarla başlamayı tercih eder ve ağırlıkları kademeli olarak azaltır. İyi tip vekil, büyük başlayarak, gelecekteki etkileşimin daha az değerli hale geldiği bir ortam yaratır. Dolayısıyla, şimdiki dönemde doğru eylemi yapma teşviği, reputasyon endişelerinin önüne geçer. Öte yandan, asil, etkileşimin küçük başlamasını tercih eder. Bunu yaparak asil, vekilin reputasyon kaygılarından yararlanır. Asil, etkileşim ilerledikçe vekil ile ilgili inancını günceller. Aynı şekilde, amacı sosyal refahı maksimize etmek olan sosyal planlayıcı, etkileşime küçük başlamayı tercih eder. Bulgular, farklı koşullar altında bir kariyer yolunun optimal tasarımını vurgulamaktadır. Üçüncü bölüm, değişen göreli ağırlıkla tekrarlanan bir asil-vekil oyununu teorik ve deneysel olarak analiz etmektedir. Asıl ve vekilin farklı tercihlere sahip olma olasılığının yüksek olduğu tasarıma odaklanıyorum (vekil, yeterince yüksek olasılıkla kötü tiptir). Tekrarlanan oyun, böyle bir ortamda, denge getirisini geliştirerek değerli hale gelir. Asil için etkileşime küçük başlamanın ve ağırlıkları kademeli olarak artırmanın optimal olduğunu gösteriyorum. Vekilin reputasyon teşvikleri, reputasyonun yavaş gelişeceği şekilde yönetilir. Bu tahminleri çevrim içi deneylerle dört farklı tretmanda test ediyorum. İlk tretmanda, her periyot eşit ağırlık almaktadır. Etkileşim, diğer üç tretmanda küçük başlar ve ağırlıklar farklı hızlarda artar. Etkileşim ne kadar küçük başlarsa, vekilin reputasyon kaygılarının o kadar yüksek olduğunu gösteriyorum. Daha da önemlisi, asil küçük başlanılan tretmanlarda eşit ağırlıklı tretmana göre daha yüksek bir getiri elde etmektedir. Asimetrik bilgi içeren asil-vekil iletişiminde denge getirilerini geliştirmek için "küçük başlamanın" değerli bir araç olduğunu göstererek literatüre katkıda bulunuyorum.