John Banville'ı̇n Keplerı̇nde karakterlerı̇n yabancılaşması ve yabancılaştırılması

Modernizm ve Postmodernizm birbiriyle ilişkili edebi akımlar olarak kabul edilir; birbirlerine ne karşı çıkarlar ne de birbirlerini takip ederler. John Banville'in Kepler adlı eseri, Tarihsel Üstkurmaca tarzıyla postmodernizmin bir örneği olarak tanımlanabilir. Banville, Ortaçağ'da bir bilim insanının zamanına, çevresine, hatta ailesine ve kendisine karşı hissetmiş olabileceği yabancılaşma duygusunu yakalama dürtüsünü hisseder. Konu olarak bir ortaçağ bilim adamının yaşamı anlatılsa da kişinin kendinden ve çevresinden uzaklaşması, yalnızlaşması ve bunun sonucunda yabancılaşması günümüzün konularından biridir. Yazar, modern bir sorunu geçmişle harmanlayarak hayat verdiği karakterler aracılığıyla günümüz toplumuna ışık tutar. Yabancılaşma ve yabancılaştırma üzerine arka plan bilgisi sunan birinci bölüm, edebiyat kavramına dair bir fikir verecektir. Karakterlerin kendilerine biçilen rollerin altında ezilmeleri ve birbirleriyle olan ilişkilerindeki uyumsuzluklara ikinci bölümde değinilecektir. Modern olsun ya da olmasın karakterler arasındaki ilişkiler insan davranışlarını şekillendirmiş, iç dünyalarındaki çatışmaların da etkisiyle karakterler yalnızlaşmış, dışlanmış ve gerçekliği ararken iç huzurlarını kaybetmişlerdir. Bu çalışma, Banville'in Kepler romanını analiz ederek, roman boyunca karakterlerin yabancılaşma ve uzaklaşma sorunuyla bağlantı kurmayı amaçlamaktadır. Bu tezde tartışılacak bir diğer konu ise, modern olsun ya da olmasın, insanın içinde yaşadığı toplumda hissettiği yabancılaşmanın zamanın sınırlarını aşıp aşmadığıdır. Bu çalışma, Banville'in eserinin kişiliği şekillendiren bireysel düşünceleri yansıttığını ve yabancılaşmanın çevreye ve toplumsal koşullara karşı doğal bir tepki olduğunu ortaya koymaktadır.