İş birliğinin etnografisi: Türkiye'de toplumsal cinsiyeti ana akımlaştıran projeler üzerine düşünmek

Bu tez Türkiye'de sivil toplum, özel sektör ve kamu iş birliğine dayanan toplumsal cinsiyeti ana-akımlaştırma projelerin kurulumunu, hayata geçirilişini ve oluşturduğu yeni dinamikleri incelemektedir. Toplumsal cinsiyet eşitliğinin farklı bağlamlarda nasıl (yeniden) çerçevelendiğini ve iş birliğinin nasıl deneyimlendiğini gözlemlemeyi hedefleyen bu çalışma, toplumsal cinsiyeti ana-akımlaştırma etkinliklerinde gerçekleştirilen katılımcı gözleme ve bu alanın kurulmasında etkin rol oynayan aktörlerle yapılan derinlemesine görüşmelere dayanmaktadır. Tez ilk olarak, yeni kalkınma paradigmasını, kapitalizmin yeni konfigürasyonunu ve proje feminizmini içeren normatif bir çerçeve sunmakta ve Türkiye'nin bu çerçeve ile olan ilişkisine odaklanmaktadır. Bir başka deyişle, toplumsal cinsiyeti ana- akımlaştırma fenomenin oluşumuna katkı sağlayan çetrefilli, birbirinin içine geçmiş süreçleri aydınlatırken, bu çerçeve aracılığıyla analiz yapmayı önermekte ve Türkiye'nin durumunun özgünlüğünü vurgulamaktadır. Ardından, farklı gündemlere sahip farklı aktörlerin bir araya geldiği temas bölgelerinde oluşan çatışmaları, bu çatışmaların tarihsel arka planını, nasıl çözümlendiğini ve oluşan yeni dinamikleri ele almaktadır. Son olarak tez, projelerin tasarım aşamasını, eğitimlerin kurgulanışını ve eğitmenlerin rollerini mercek altına alarak kamuya açık dokümanlarda yer almayan ancak projelerin oluşumunu ve devamını sağlayan enformel süreçleri ortaya koymaktadır. Özetle bu tez, toplumsal cinsiyetin bugün baskın hale gelmiş bir paradigmanın çizdiği sınırlar içindeki hareketini ve ürettiği soruları izlemektedir.