Etik liderlik ile öğretmenlerin işbirliği yapma düzeyleri arasındaki ilişkide güven ikliminin aracılık rolü

Bu araştırmanın amacı, ilköğretim okullarında görev yapan okul müdürlerinin etik liderlik davranışları ile öğretmenlerin işbirliği yapma düzeyleri arasındaki ilişkide güven ikliminin aracılık rolü oynayıp oynamadığını incelemektir. Çalışmada ilişkisel model kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Niğde ili Merkez ilçesinde görev yapan öğretmenler oluşturmuştur. Basit seçkisiz örnekleme yöntemiyle ulaşılan 430 öğretmenden araştırmaya katılmıştır. Araştırmaya katılan öğretmenlerden veriler Kişisel Bilgi Formu, Etik Liderlik Ölçeği, İşbirliği Ölçeği ve Güven İklimi Ölçeği aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin analizinde yüzde, frekans, ortalama, tek yönlü varyans analizi, bağımsız örneklem t- testi, Tukey testi, Pearson Momentler çarpımı korelasyonu tekniği kullanılmıştır. Güven ikliminin aracılık rolü Yapısal Eşitlik Modellemesi (YEM) ile belirlenmiştir. Sobel testi ise güven ikliminin aracılık rolünün anlamlılığını belirlemek amacıyla kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS 27.0 ve AMOS 20.0 istatistik paket programları kullanılarak yapılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre; okul müdürlerinin etik liderlik davranışları ile öğretmenlerin işbirliği yapma düzeyleri arasında, okul müdürlerinin etik liderlik davranışları ile öğretmenlerin güven iklimi algıları arasında ve öğretmenlerin işbirliği yapma davranışları ile güven iklimi algıları arasında pozitif yönde, anlamlı ve orta düzeyde ilişkiler bulunmuştur. Güven ikliminin, ilköğretim okullarında görev yapan okul müdürlerinin etik liderlik davranışları ile öğretmenlerin işbirliği yapma düzeyleri arasındaki ilişkide kısmi aracılık rolü üstlendiği sonucuna ulaşılmıştır.