Yunan dış politikasının Avrupalılaşması: Süreç, engeller ve stratejiler

Bu çalışmanın amacı, Yunanistan'ın özellikle 1996 sonrasında hız kazanan ve halihazırda devam eden Avrupalışma sürecini ve bu süreçle birlikte seyreden Yunan milliyetçiliğinin dönüşümünü incelemektedir. Çalışmanın odağında Yunanistan dış politikasının 1996 yılından beri yaşadığı U dönüşü ve azalan milliyetçilik söylemi olacaktır. Ayrıca, Yunan dış politikasının kırılma noktaları da çalışmanın kapsamı dahilindedir.Yunanistan, Avrupa Ekonomik Topluluğu'na 1981'de üye olmuştur. Üye olduğu yıllarda, siyasi kültürü, zayıf ve gelişmemiş ekonomisi, dörtyüz yıllık Osmanlı mirası, Güney doğu Avrupa'daki stratejik konumu ve Ortodoks inancıyla, topluluktaki diğer ülkelerden farklı özelliklere sahipti. Bu özellikleri göz önündeki bulundurulduğunda Yunanistan'ın Avrupalılaşma süreci incelemeye değer, uzun bir süreçtir.Yunanistan, uzun yıllar Batı Avrupalı ortaklarından kendini ayırarak, kuvvetli bir öteki algısıyla hareket etmiştir. 1981'de tam üyelik kazanmasının ardından dış politikasındaki milliyetçi söylemler, Avrupa kural ve normlarına gösterdiği direnç ve geri kalmış ekonomisiyle Avrupa'nın kara koyunu olarak görülmüştür. Bir Avrupa ülkesi olmaktan ziyade, milliyetçi dürtülerle hareket eden bir Balkan devleti konumunda olmuştur.1996'dan beri Yunanistan hızlı bir Avrupalılaşma sürecine girmiş, bir Balkan ülkesi yerine Avrupalı bir aktör haline gelmiştir. Milliyetçi söylem azalmış, ve yerini daha az duygusal daha fazla gerçekçi Avrupa değerlerine bırakmıştır. Yunan milliyetçiliği, etnik milliyetçilikten daha kapsayıcı, eşit vatandaşlık hakları ve özgürlük içeren bir milliyetçilik anlayışına dönüşme yolunda aşama kaydetmiştir.