Binaların üniversite kampüslerine dönüşümünde yeniden işlevlendirme yöntemlerinin esnekliklerinin değerlendirilmesi: Bahçeşehir Üniversitesi örneği

Yeniden işlevlendirme, eski ve kullanım dışı binaları çağdaş kullanıcı taleplerine daha uygun binalara dönüştürmek için kullanılan bir yenileme ve yeniden kullanım aracıdır. Bu tez, yeniden işlevlendirilen Bahçeşehir Üniversitesi kampüslerinden üçüne (İstanbul'un kalbinde yer alan Güney, Kuzey ve Galata Kampüsleri) odaklanmakta ve yeniden işlevlendirme yaklaşımlarını inceleyip değerlendirmektedir. Çalışma kapsamında bu inceleme, yeniden işlevlendirme bağlamında seçili örneklerin esnekliklerini ve özelliklerinin kalitesini nicel olarak değerlendirmek için Rob Geraedts (2016) tarafından yakın zamanda geliştirilen FLEX 4.0 yöntemini kullanmaktadır. Bu bağlamda yapılan analizlerde FLEX 4.0 yöntemi ile her yerleşkenin esneklik düzeyi ayrı ayrı incelenmekte ve yerleşkelerin yeniden işlevlendirme yaklaşımlarındaki esnekliğe dikkat çekilmektedir. Çalışmanın sonuçları, bir bina olarak Güney Kampüs'ün sınırlı esnekliğe sahip olduğunu, Kuzey ve Galata kampüslerinin ise neredeyse hiç esnek olmadığını göstermektedir. Bu, Güney Kampüsün, kullanıcıların memnuniyetini ve tatminini hedefleyen işlevsel değişikliklerle ilgili gelecekteki herhangi bir değişiklik konusunda daha esnek olduğunu ve diğer iki kampüse göre daha uygun bir eğilime sahip olduğu anlamına gelmektedir.