Farklı yöntemlerle üretilen kaidelerin yüzey işlemleri uygulanan farklı tipteki yapay dişlere bağlanma mukavemetinin değerlendirilmesi

Muntaş, Seren. (2024). Farklı Yöntemlerle Üretilmiş Kaidelerin Yüzey İşlemleri Uygulanarak Farklı Türdeki Yapay Dişlere Bağlanma Dayanımının Dğerlendirilmesi. Yeditepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Protetik Diş Tedavisi Anabilim Dalı, Doktora Tezi, İstanbul. Bu deneysel çalışmanın amacı Konvansiyonel , CAD/CAM ve 3 boyutlu baskı yöntemleriyle üretilen kaidelerin dişlerle olan bağlantısına yüzey işlemlerinin ve termosiklüsün etkisini değerlendirmektir. 3 farklı yöntemle hazırlanan (ısı ile polimerize olan, CAD/CAM kazıma ve 3 boyutlu baskı) kaide materyalleri ve dişler kullanıldı. Bu kaide ve dişlerden toplam 192'şer örnek hazırlandı ve her yöntem (n=64) kendi içerisinde yüzey işlemi uygulanmayan (n=16) , kumlama (n=16), monomer uygulaması (n=16) ve kumlama + monomer uygulaması (n=16) şeklinde 4 alt gruba ayrıldı. Akrilik kaide diskleri STL verileri (Standart Mozaik Dili) Meshmixer yazılımı kullanılarak (15 mm x 15 mm x 8 mm) boyutunda tasarlandı. Üst birinci büyük azı dişinin Trios 3 (3 Shape Trios, Kopenhag, Danimarka) marka ağız içi tarayıcıyla taranması sonucu elde edilen STL verilerine uygun olarak 3 boyutlu baskı ve CAD/CAM 'den örnekler üretildi. Kumlama grubunda 250 μm boyutundaki Al2O3 partikülleri 1 cm uzaklıktan 2 bar basınçla 30 sn püskürtüldü ve ardından ultrasonik temizleyicide 5 dakika gliserinde bekletildi. Monomer grubunda 60 sn süreyle küçük fırçalarla monomer uygulandı. Kumlama ve monomer grubunda ise bu iki işlem sırasıyla gerçekleştirildi. Ardından üreticinin talimatlarına uygun olarak dişler kaide örneklerine yapıştırıldı. Her grupta her yüzey işlemi için 16 adet numune hazırlanarak kontrol ve yaşlandırma olmak üzere 2 gruba ayrıldı. Her gruptan sekiz numune, 30 saniyelik bir bekleme süresi ve 10 saniyelik bir transfer süresi boyunca 5°C'de soğuk suya ve ardından 55°C'de sıcak suya tekrar tekrar daldırılarak aynı termal sıcaklığa maruz bırakıldı. İşlem 5000 döngü boyunca tekrarlanarak cihazdaki sayaç ile kayıt altına alınmıştır. Numuneler, 1 mm/dk hızına sahip üniversal bir test makinesi olan Instron ile kesme bağlanma mukavemeti testine tabi tutuldu. Yüzey işlemi uygulanmayan grup, kumlama, monomer ve kumlama+monomer gruplarının bağlanma dayanımı ortalamaları karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmiştir (p=0,0001). Kumlama+monomer grubunun bağlanma dayanımı yüzey işlemi uygulanmayan grup, kumlama ve monomer gruplarından istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuş (p=0,0001), Kumlama grubunun bağlanma dayanımı yüzey işlemi uygulanmayan ve monomer gruplarından istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuş (p=0,0001), yüzey işlemi uygulanmayan ve monomer grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmemiştir(p=0,194). Konvansiyonel yöntemde bütün gruplarda, CAD/CAM yönteminde kumlama grubu hariç diğer tüm gruplarda, 3 boyutlu baskı yönteminde ise yalnızca yüzey işlemi uygulanmayan grupta termosiklüse maruz kalanların bağlanma dayanımı, termosiklüse maruz kalmayanlara göre anlamlı derecede daha düşük olduğu bulunmuştur. Diğer gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Konvansiyonel, CAD/CAM ve 3 boyutlu baskı gruplarının bağlanma dayanımı ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmiştir (p=0,0001). Konvansiyonel grubunun bağlanma dayanımı CAD/CAM ve 3 boyutlu baskı gruplarından istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuş (p=0,0001), CAD/CAM grubunun bağlanma dayanımı 3 boyutlu baskı grubundan istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p=0,0001).