Iraklı hastalarda hipotiroidizmin oksidatif stres ile ilişkili inflamatuar sitokin stimülasyonu üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi

Bu çalışma, hipotiroidizmin inflamatuar sitokinlerin uyarılması ve oksidatif stres ile ilişkisini değerlendirmeyi ve levotiroksinin hipotiroidizm tedavisindeki rolünü ve tiroid hormon düzeylerini normal seviyeye yükselterek bu yan etkileri hafifletmedeki etkisini araştırmayı amaçlamaktadır. . Çalışma grupları iki grup hipotiroidi hastaları ve bir grup sağlıklı kişiler olmak üzere üç gruba ayrıldı. Birinci grup (G1) sağlıklı kişiler, ikinci grup (G2) doktorun talimatıyla levotiroksin tedavisi gören hipotiroidi hastaları, üçüncü grup (G3) ise tedavisi olmayan hipotiroidi hastaları ve hipotiroidi hastalarıydı. Hipotiroidizm tanısı yeni konuldu. Hastalığa tanı koymak veya teşhis koymak için numuneler alındı, serum alındı ve Tiroid Uyarıcı Hormon (TSH), tiroid hormonları Triiyodotironin (T3) ve Tiroksin (T4) testleri yapıldı. Hipotiroidizmle ilişkili hastaların lipit profilini değerlendirmek amacıyla trigliserit(TG), kolesterol(TC), düşük lipoprotein(LDL), yüksek yoğunluklu lipoprotein(HDL) ve çok düşük yoğunluklu lipoprotein(VLDL) analizleri yapıldı. Antioksidan durumu, Süperoksit dismutaz (SOD) ve Katalazın (CAT) belirlenmesinin yanı sıra Malondialdehit (MDA) ve Gelişmiş oksidasyon protein ürünleri (AOPP) gibi oksidatif stres biyobelirteçlerinin değerlendirilmesiyle değerlendirilmiştir. İnflamatuar sitokinler C-reaktif protein (CRP) ve Tümör nekroz faktörü alfa (TNF-α) düzeylerinin, hastalığın ilerlemesi ile ilişkisini değerlendirmek ve bu gruptaki bu biyokimyasal faktörlerin düzeylerini değiştirmede tedavinin rolünü tahmin etmek. Hipotiroidizm durumu için terapötik olarak levotiroksin alan hastalar. Çalışmanın sonuçları hasta gruplarında TSH düzeyinin kontrol grubuna (G1) göre anlamlı düzeyde arttığını, ancak T3 ve T4 değerlerinde azalma olduğunu gösterdi (P<0.001). hasta gruplarında kontrole göre vücut kitlesinde, TC, TG, LDL ve VLDL konsantrasyonlarında anlamlı artış görülürken, hasta gruplarında HDL düzeyinde kontrole göre azalma görüldü (P<0.001). Hasta gruplarında (G2 ve G3) oksidatif belirteç Malondialdehit (MDA) ve İleri Oksidasyon Protein Ürünleri (AOPP) düzeylerinin G1'e göre arttığı (P<0.001), antioksidan enzimlerin aktivitesi açısından -süperoksit dismutaz aktivitesinde tüm gruplar arasında anlamlı fark vardı ancak hasta gruplarında katalaz aktivitesinde kontrol grubuyla karşılaştırıldığında anlamlı bir artış vardı ( P<0.001). Kontrol grubuyla karşılaştırıldığında hasta gruplarında inflamatuar belirteçler, Tümör Nekroz Faktörü Alfa (TNF-α) ve C-reaktif protein (CRP) düzeyleri anlamlı derecede arttı (P<0.001). İki hasta grubu karşılaştırıldığında sonuçlarda da önemli farklılıklar vardır. TSH düzeyi G2'de G3'e kıyasla önemli ölçüde azaldı. T4 ve T3, G2'de G3'e kıyasla arttı (P<0.001). Oksidatif stres (MDA, AOPP) ve inflamatuar belirteçler (TNF-α, CRP), G2'de G3'e kıyasla önemli ölçüde azaldı (P<0.001). Antioksidan enzim aktiviteleri açısından, CAT aktivitesi G2'de G3'e kıyasla önemli ölçüde azaldı (P<0.001), ancak SOD aktivitesinde anlamlı bir fark yok. Sonuçlar, tedavinin yalnızca tiroid hormon düzeylerini artırmada değil, aynı zamanda inflamatuar sitokin düzeylerini azaltarak hastalığın yan etkisi olarak ortaya çıkabilecek oksidatif stres ve inflamasyonun etkisinin azaltılmasına yardımcı olma konusundaki olumlu etkisinin boyutunu göstermektedir. sağlıklı grubun sonuçlarında görüldüğü gibi ideal duruma ulaşılamıyor.