Şeffaf plak tedavilerinde posterior genişletme sırasında üst kesici dişlerdeki tork kontrol parametrelerinin sonlu elemanlar analizi ile değerlendirilmesi

ÖGÜT ÖZUĞUR, E.(2024) Şeffaf Plak Tedavilerinde Posterior Genişletme Sırasında Kesici Dişlerdeki Tork Kontrol Parametrelerinin Sonlu Eleman Analizi ile Değerlendirilmesi Çalışmamızın amacı ilk aşamada şeffaf plaklarla posterior genişletme sırasında hem anterior hem posterior dişlerde oluşan etkilerin Sonlu Elemanlar Analizi (FEM) ile değerlendirilmesi, ikinci aşamada ise posterior genişletme sırasında anteriorda oluşan tork kaybının ataşman ve güç çıkıntıları kullanılarak tork kaybını önlemedeki etkinliklerinin dişler ve periodontal ligamentteki stress dağılımı ve dişlerdeki yer değiştime miktarları değerlendirilerek karşılaştırılmasıdır. Bu çalışmada, mediyan palatal sütür füzyonu olan 19 yaşındaki bir kadından alınan konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (KIBT) verilerini kullanarak yalnızca dental genişletmeye odaklanıldı. Kemik modelleme, tersine mühendislik ve 3D bilgisayar destekli tasarım (CAD) faaliyetlerini içeren 3D Slicer yazılımı kullanılarak gerçekleştirildi. Analiz ortamlarıyla uyumlu modeller oluşturuldu ve ANSYS Workbench yazılımı kullanılarak birleşmeleri optimize edildi. Sonlu eleman modellerini çözmek için LS-DYNA çözücü kullanıldı. Şeffaf plak kalınlığı 0,76 mm olarak belirlendi. Bukkal genişleme aktivasyonu 1,5° bukkal kök torku ile 0,2 mm idi. Çalışmanın ilk aşamasında Model 1.1 ataşman kullanmadan çalışılan bir model iken Model 1.2. arka dişlerde gingivale eğimli yatay ataşmanları (GBHA) içeriyordu. Çalışmanın ikinci aşamasında Model 1.2 temel alınarak 3 model daha karşılaştırıldı. Bu modeller sırasıyla; santral kesici diş üzerinde labial ve palatal yüzeylerde güç çıkıntıları bulunan Model 2.1, merkezi kesici dişin labial yüzeyinde yatay ataşman bulunan Model 2.2 ve santral kesici diş üzerinde labial yüzeyde gingivale eğimli yatay ataşman bulunan Model 2.3 dir. Model 1.2, şeffaf plaklarla posterior genişletme sırasında ataşmansız olan Model 1.1 e kıyasla daha paralel bir hareket gösterdi. Model 1.1'de daha fazla genişletme elde edildi. Her iki modelde de posterior genişletme sırasında ön kesici dişler retrokline oldular. Model 2.1, 2.2 and 2.3 te santral kesici dişlere ataşman eklenmesi ve güç çıkıntılarının kullanılması ön kesici dişlerin ekspansiyon sırasında palatinale devrilmesini önledi. Çalışmamızdaki tüm modellerde Von Mises Stress değerleri en çok santral ve lateral kesicilerde izlendi. Periodontal ligamentte ise stress dağılımı en çok küçük azı dişlerde gözlendi. Sonlu elemanlar analizi ile gerçekleştirdiğimiz çalışmamızda şeffaf plaklarla posterior genişletme sırasında posterior dişlerde ataşman kullanımının bukkale devrilmeyi önlemede etkili olduğu bulunmuştur. Ek olarak, posterior genişletme sırasında santral kesici dişlerde yatay ataşmanların veya çift güç çıkıntısı kullanımın üst kesici dişlerde palatinale devrilmeyi önlediği sonucuna varılmıştır. Anahtar Kelimeler: FEM Analizi, Tork Kontrolü, Genişletme, Şeffaf Plak Tedavileri.