Evlilik Güçlendirme Programı'nın evlilik doyumu ve eş tükenmişliğine etkisi

Bu çalışmanın amacı, Evlilik Güçlendirme Programı'nın (EGP) evlilik doyumu ve eş tükenmişliğine etkilerini incelemektir. Çalışma, ön test-son test-izleme testli, kontrol gruplu deneysel bir deseni içermektedir. İzleme ölçümü, son test uygulamasından iki ay sonra gerçekleştirilmiştir. Veri toplama araçları olarak "Eş Tükenmişlik Ölçeği", "Evlilik Doyum Ölçeği" ve araştırmacı tarafından hazırlanan "Kişisel Bilgi Formu" kullanılmıştır. Çalışma grubu, EGP'nin tanıtımı aşamasında aile yaşam merkezlerinde, okullarda, özel rehabilitasyon merkezlerinde ve psikolojik danışma merkezlerinde yapılan tanıtımlar sonucunda seçilmiştir. Toplamda 41 evli gönüllü kadın veya erkek bireye "Eş Tükenmişlik Ölçeği" uygulanmıştır. Ardından, 18 evli kadın, 9'ar kişilik deney ve kontrol gruplarına ayrılmış ve EGP'nin uygulama aşamasına geçilmiştir. Deney grubuna toplamda 10 oturum süren EGP uygulanmıştır. EGP uygulama sürecinde oturum temaları EGP uygulayıcısı tarafından sunulmuş, işlenen temayı destekleyici alıştırmalar ve etkinlikler gerçekleştirilmiş ve kazanımlar ev ödevleri ile desteklenmiştir. Analiz aşamasında, programın katılımcı sayısı n<30 olduğu için parametrik olmayan istatistikler kullanılmıştır. Elde edilen veriler IBM SPSS 25.0 paket programıyla analiz edilmiş ve çalışma kapsamında anlamlılık düzeyi .05 olarak kabul edilmiştir. EGP çerçevesinde oluşturulan deney ve kontrol gruplarının eş tükenmişliği puanları arasındaki potansiyel anlamlı farkları değerlendirmek amacıyla Mann Whitney U Testi kullanılmıştır. Aynı şekilde Evlilik Güçlendirme Programı'nın eş tükenmişliği ve evlilik doyumuna etkisini incelemek için Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi' uygulanmıştır. Yapılan tüm analizler sonucunda, Evlilik Güçlendirme Programı'nın katılımcılarda eş tükenmişliğini azalttığı ve evlilik doyumunu artırdığı belirlenmiştir.