Arap Baharı bağlamında Arap siyasi kimliğinin evrimi: Sosyal inşacı perspektif

Arap siyasi kimliği, farklı gelişim evrelerine rağmen, sosyal ve tarihsel bağlama bağlı olarak ortaya çıkmış, evrilmiş ve söylem yoluyla tezahür etmiştir. Çeşitli ideolojik akımlar arasında, geç Osmanlı yönetimine ve Batı egemenliğinin bölgeye nüfuz etmesine bir tepki olarak gelişen Arap milli kimliği, 19. yüzyılın sonlarından 20. yüzyılın ikinci yarısına kadar Arap dünyasındaki olayların seyrine egemen olmuştur. İki savaş arası (1918-1939) ve 1945 sonrası dönemlerde milliyetçi ve sömürgecilik karşıtı Pan-Arap milliyetçi hareketine dönüşürken 1950'ler ve 1960'larda sosyalist liderlerin önderliğinde Nasırcılıkla doruğa çıktı. 1967'den sonrasında çeşitli sebepler bölgede Pan-Arabizm'in gerilemesine ve İslamcılığın yükselişine yol açtı. Ancak küreselleşmeyle birlikte değişen dünya düzeni ve bağlam, İslamcılığın kendi içerisinde farklı formlara ayrılmasını ve kökleri 18. yüzyıla kadar uzanan Arap liberal düşüncesinin yeniden canlanmasını beraberinde getirdi. 21. yüzyılın başlarında ise gençlerin önderliğinde otoriter rejimleri devirerek kapsayıcı ve hesap sorulabilir bir siyasi liderlik, işleyen ekonomik sistem ve adil ve istikrarlı bir sosyal düzen talep eden demokrasi yanlısı ayaklanma dalgası bölgeyi sarstı. Bu noktada, kimliğin Arap dünyasındaki siyasi ve sosyal mobilizasyondaki rolünü dikkate alan bu tez, Arap Baharı bağlamında Arap siyasi kimliğinin evrimini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma, araştırma yöntemi olarak Söylem Analizi (SA)'ne dayanırken araştırma bulgularını değerlendirmek için Sosyal İnşacılık teorisine başvurmaktadır. Sonuç olarak bu tez, Arap Baharı bağlamında sosyal gerçeklik ve algıların dil kullanımı aracılığıyla yeniden inşa süreci üzerine, mevcut Arap siyasetine hâkim olamamasına rağmen, Arap siyasi kimliğinin İslamcı bir çizgiden Post-İslamcı ve liberal bir düşünceye doğru evrildiğini savunmaktadır.