Türkiye Cumhuriyeti'nde güçler ayrılığının evrimi: 2010 anayasa referandumu örneği

Bu tez modern Türkiye tarihinde güçler ayrılığı ilkesinin evrimini incelemektedir. Aynı zamanda, tarihle son dönemler, özellikle de 2010 Anayasa Referandumu, arasında güçler ayrılığı çerçevesinde ilişki kurmaktadır. Araştırma modern Türkiye tarihindeki anayasaları, politik dinamikleri, bu ilkenin uygulanışını ve özellikle de yargı-yürütme ilişkilerini katarak, güçler ayrılığı üzerine kapsamlı bir çalışma sunmaktadır. Çalışma ilk olarak güçler ayrılığı ilkesini teorik açıdan inceleyip bu ilkenin Batı'daki gelişimini açıklamaktadır. Ardından, güçler ayrılığının Türkiye anayasalarındaki evrimine bakıp söz konusu dönemlerde uygulanışına dair genel bir bakış sağlamaktadır. Anayasalar incelendikten sonra, kronolojik bir sıra içerisinde, 2002 ve 2010 arasındaki dönemde yargı ve yürütme arasındaki gergin ilişkiler, geçmişteki ilişkilerine de atıfta bulunularak açıklanmaktadır. Daha sonra da 2010 Anayasa Referandumuyla yeni bir boyut kazanan bu ilişkiler analiz edilmektedir. Son olarak, Türkiye'de son dönemlerde yaşanan, güçler ayrılığıyla yakından ilgili önemli siyasi gelişmelere yer verilmektedir. Bu tezde güçler ayrılığının evrimi, modern Türkiye tarihi boyunca görülen güçlü yürütme eğilimi ve özellikle de 82 Anayasasıyla beraber yargı üzerinde bir hayli artmakta olan yürütme etkisi argümanları çerçevesinde incelenecektir. Yasamanın güçlü bir yürütmenin kontrolü altında faaliyet göstermesinin yüksek bir ihtimal olduğu Türkiye'nin parlamenter sisteminde, yürütmenin yargı üzerinde de çok fazla etki sahibi olup aşırı güçlenmesinin demokratikleşmeyle bağdaşmayacağı anlatılacaktır.