Kent içi hava hareketliliğinde eVTOL düzenlemeleri

eVTOL uçaklarının Kentsel Hava Hareketliliğine (UAM) dahil edilmesi, modern ulaşım sistemlerinde temel bir değişikliği temsil etmektedir. Sürdürülebilir ve verimli hava yolculuğu potansiyellerine rağmen, eVTOL'lerin kentsel hava sahasına entegrasyonu önemli yasal, düzenleyici, idari ve operasyonel yönetim zorluklarıyla karşı karşıyadır. Bu tez, ICAO, FAA ve EASA'nın eVTOL'ler için düzenleyici hazırlığı nasıl ele aldığını incelemekte ve mevcut yasaların bu teknolojiyi düzenleyip düzenlemediğini belirlemektedir. Bu araştırma, uçuşa elverişlilik sertifikasyon prosedürleri, alçak irtifa hava sahası yönetimi, vertiport lisanslama, idari yetki ayrımı ve otonom operasyonlarda etik sorumluluk gibi alanlardaki temel eksiklikleri ortaya çıkarmak için doktrinsel ve karşılaştırmalı yasal analizler kullanmaktadır. Ayrıca, yüksek maliyetler, gürültü emisyonları, güvenlik endişeleri ve yetersiz kamu güveni gibi eVTOL'ün benimsenmesini engelleyen farklı engelleri de incelemektedir. Araştırma, eVTOL uygulamasının başarısının güçlü idari kapasite ve kurumsal koordinasyona bağlı olduğunu göstermektedir. Teknolojik yeniliğin tek başına yeterli olmadığı, geleceğe hazır bir yasal ve yönetişim çerçevesinin hem esnek hem de uluslararası uyumlaştırılmış olması gerektiği öne sürülmektedir. Sonuç olarak bu tez, eVTOL'lerin kentsel hava hareketliliğinin geleceği için güvenli, sürdürülebilir ve verimli olmasını sağlamak üzere hukuk, politika ve kurumsal tasarımın nasıl uyum sağlaması gerektiğine ilişkin gelişen tartışmaya katkıda bulunmaktadır. Anahtar Kelimeler: Evtol, Hava Sahası Yönetimi, İdari Yönetim, Kentsel Hava Hareketliliği (UAM), Uluslararası Havacılık Hukuku, Vertiport Yönetimi.