Ekolojik sanatın sınıflandırma problemi üzerine weintraub modelinin incelenmesi

Bu tez, ekolojik sanatın sınıflandırılmasında yaşanan zorlukları, Linda Weintraub'un bütünleştirici modeli üzerinden incelemektedir. Sürdürülebilirliğin işlevi ve Dünya ile kurulan bütüncül ilişki gibi meselelerin, ekolojik sanatın temel kaygıları arasında yer aldığı vurgulanmaktadır. Tezde, bu modelin parçalı tanımları bir araya getirip ekosanat pratiklerini kapsayıcı bir yapı içinde anlamlandırma potansiyeli değerlendirilmektedir. Sanatçılar ve hareketler bu çerçevede analiz edilerek, modelin ekolojik çoğulluk ve estetik çeşitliliği katı sınırlar koymaksızın yansıtma becerisi öne çıkarılmaktadır. Birinci bölümde, ekolojik ve çevresel sanatın temel kavramları olan ekoloji ve çevre tanımlanmakta; bu iki terimin birbirinin yerine kullanılması, benzerlikleri ve farklılıkları ele alınmaktadır. Ardından, bu kavramların bilimsel disiplinler olarak incelenmesi ve etki ettikleri ideolojiler ile toplumsal olaylara değinilmektedir. İkinci bölümde, ekolojik sanatın tanımı ve sınıflandırılmasına dair öne çıkan yaklaşımlar karşılaştırılmaktadır. Üçüncü bölümde, 1960'lardan itibaren iç içe geçmiş sanat hareketleri ve öncü sanatçıların etkisi ele alınmaktadır. Dördüncü, beşinci ve altıncı bölümlerde ise Weintraub'un 2012 tarihli To Life! adlı kitabında önerdiği model üzerinden, çevre ve ekolojiye karşılık gelen sanat türlerinin sınıflandırma sorunu incelenmektedir. Tez, literatür taraması yöntemine dayanmaktadır.