Mimarlık ve peyzaj arakesitini bulanıklaşan çeperler üzerinden değerlendiren deneysel bir çalışma

Günümüzde, yapılı çevrenin disiplinleri aşan yaklaşımlarla elde edildiği görülmektedir. Bu yaklaşımla ortaya çıkan ürün, tek bir disiplin bilgisi ile üretilemeyecek ve kavranamayacak düzeyde karmaşıklığa, melezliğe sahiptir. Uygulamalar, mimarlığın ve peyzajın teorik çerçevesini ve klasik terminolojilerine ait kavramları çoktan aşmıştır. Genel geçer içerik, teknoloji ve yapılı çevrenin yeni ürünleri, tanıdık bilginin keşişimlerinde değildir. Ne mimarlığın ne de peyzajın konvansiyonel kavramları yeni durumu anlamaya yeterli gelmeyecektir. Ayrıca, bütün ürünler kentin görünümünü oluşturan peyzaj elemanı olarak nitelendirilebilir. Kenti ve kentte yer alan ürünleri peyzaj ve mimarlık arakesitinde kavramaya çalışmak mimarlık disiplinin sınırlarını da genişletecektir. Bu bağlamda tezde "habitus" olarak görülen mimarlığa göre "dışarı" olarak nitelendiren peyzajın içselleştirilmesi hedeflenmiştir. Bu tezin çalışma alanını oluşturan iki disiplinin etkileşim düzeyleri incelenmiş ve ortaya çıkan ürünün niteliğine göre üç ana başlıkta sınıflandırılmıştır. Bunlar "taklit, kombinasyon ve yeninin yaratımı/dönüşümü" olarak belirlenmiş ve bu sınıflandırma tezin kurgusunu oluşturmuştur. Peyzaj mimarlığının ortaya çıkışıyla başlayan sürecin evrimsel dönüşümü, daha doğrusu jenealojisi, belirlenen kırılma noktalarıyla ortaya koyulmuştur. Bu kırılma noktaları, sonuçlarını ortaya çıkaran disipliner durumlarla ifade edilmiştir. Multidisipliner yaklaşımla başlayan birlikteliğin, tarihsel süreçte yerini disiplinlerin ötesinde bir kavrayışa bıraktığı görülmektedir. Bu noktada "hem o hem bu, ne o ne bu" olarak ifade edilen yeni bir mekansal durumun -üçüncü tür- ortaya çıktığı iddia edilmektedir. Mimarlık ve peyzaj ayrımını yok eden, kavranamayan bu yeni durumda iki disiplinin bir biri içine geçtiği görülmektedir. Sonuçta, mekânsal üretimin yeni durumu, herhangi bir sınıflandırma altında değerlendirilemeyecek bir tekilliği gündeme getirmektedir. Böylece, her ürün ya da müdahalenin disiplinlerin ötesinde, yeni ve özgün, kendi kavramlarını ürettiği görülmektedir. Bu kavramlara örnek olarak, melezlik, karmaşıklık, füzyon verilmiştir.