Exploration of CD47 expression in glioblastoma and oligodendroglioma: Implications for tumor microenvironment and treatment strategies

Glioblastoma (GBM) en yaygın ve agresif primer malign beyin tümörü türüdür ve medyan sağkalım süresi 16 ila 19 aydır .GBM tanısı tipik olarak manyetik rezonans görüntüleme (MRI) gibi görüntüleme teknikleriyle konur ve biyopsi ile doğrulanır. Tedavi esas olarak cerrahidir, ancak radyasyon tedavisi ve destekleyici kemoterapiyi de içerir. Cerrahi rezeksiyon hasta sağkalımında en belirleyici faktördür, ancak radyoterapi ile birlikte temozolomid kemoterapisinin kullanılmasının 2 yıllık sağkalım oranını iyileştirdiği gösterilmiştir. GBM, hızlı büyümesi ve infiltratif doğası ile karakterize olup, cerrahi ile tamamen çıkarılmasını zorlaştırmaktadır. Tedavi yöntemlerindeki ilerlemelere rağmen, GBM büyük ölçüde tedavi edilemez olmaya devam etmektedir ve tedaviden sonra bile yüksek oranda nükse sahiptir, bu da kötü prognozuna katkıda bulunur. GBM için alternatif tedavi yöntemlerine ihtiyaç duyulmaktadır çünkü cerrahi, adjuvan kemoterapi ve radyasyon tedavisi gibi mevcut tedavi seçenekleri uzun süreli sağkalımı iyileştirmede sınırlı etkinliğe sahiptir. Bu tedaviler semptomları yönetmeye ve sağkalımı bir dereceye kadar uzatmaya yardımcı olabilirken, küratif değildir. CD47, immünoglobulin süper ailesine ait bir membran proteinidir ve "beni yeme" sinyali olarak bilinir. Bağışıklık hücrelerinin kanser hücrelerini yutup yok ettiği süreç olan fagositozu inhibe ederek bağışıklıktan kaçışta rol oynar. Kanserde, prostat karsinomu, yumurtalık kanseri, berrak hücreli renal hücreli karsinom, küçük hücreli olmayan akciğer kanseri, endometriyal karsinom, meme kanseri, mesane kanseri ve daha fazlası dahil olmak üzere çeşitli tümör tiplerinde yüksek düzeyde CD47 ekspresyonu gözlenmiştir. Bu kanserlerde CD47 ekspresyonu, daha yüksek tümör derecesi, lenfovasküler invazyon ve ileri hastalık evreleri gibi olumsuz klinikopatolojik özelliklerle ilişkilendirilmiş ve ekspresyon düzeyi ile kötü prognoz ve düşük sağkalım oranları arasında bir bağlantı olduğunu ortaya koymuştur. 2004 ve 2013 yılları arasında, CD47'nin GBM'deki seviyesi ve rolünü inceleyen sınırlı sayıda çalışma yapılmıştır. Bu çalışmalarda özetle, yüksek CD47 düzeylerinin radyoterapi ve temozolomid direnci ile ilişkili olduğu, CD47'nin hedefe yönelik inhibisyonunun in vitro tümör büyümesini baskıladığı, CD47'nin GBM'de SIRPalpha, calreticulin, Tenascin C molekülleri ile birlikte çalıştığı ve PI3K/Akt yolağı ile ilişkili olduğu, CD47 inhibisyonuna ek olarak PDL-1 ve VEGF inhibisyonunun tümör büyümesini baskılamada sinerjistik olduğu gösterilmiştir. Bu çalışmadaki amacımız, CD47 düzeylerinin patoloji örneklerindeki konsantrasyonunu ve yaygınlığını ve hasta sağkalımı, tedavi direnci ve tümör derecesi ile ilişkisini ortaya koyarak CD47'nin GBM'deki rolü hakkındaki literatüre farklı açılardan katkıda bulunmaktır