İşbirliğine dayalı öğrenmenin çocuklara İngilizce eğitimi veren öğretmenlerin gelişimi üzerine etkileri

Erken yaşta yabancı dil eğitiminin daha etkili olacağı kanısıyla, Türk Milli Eğitim Bakanlığı yabancı dil öğretiminin devlet okullarında 1997 itibariyle 4. sınıf seviyesinde verilmesine karar vermiştir. Ancak, bu seviyedeki yabancı dil eğitiminin öncelikle pilot okullarda uygulamaya geçildiği birçok ülkeden farklı olarak, Türkiye'de bu geçiş oldukça hızlı gerçekleşmiş, ve bu da müfredat düzenleyenlere, öğretmenlere ve öğrencilere birçok sorunu beraberinde getirmiştir. Bu bağlamda, Yıldırım ve Şeker'in (2004) yapmış olduğu çalışma, bu alanda eğitim veren öğretmenlerin çocuklara yabancı dil eğitimiyle ilgili teorik ve uygulama düzeyinde daha etkin bir gelişim göstermeleri için hizmetiçi eğitim programlarına ihtiyaç duyduğunu göstermiştir. Burada sunulan çalışma ise, bu tür bir eğitimin ?öğretmenlerin yeni bilgileri kişisel yapılar şeklinde edinmelerine? ve konum odaklı grup tartışmalarıyla bu alandaki bilgi ve becerilerini arttırmaya olanak sağlayacak türde olması gerektiğini öne sürmektedir. Çalışma böyle bir eğitim için ?işbirliğine dayalı öğrenme model?ini önermektedir. Bu çalışmadaki katılımcılar, devlet okullarında çalışan 3 İngilizce öğretmeninden oluşmaktadır. Araştırmacı bu çalışmada topluluğun bir üyesi olarak içerden ve araştırmacı olarak dışardan dahil olarak katılımcı-gözlemci rolündedir. Veriler, üçlü yöntem kullanarak, Repertory Grid, öğretmen günlükleri, ve sekiz ay devam eden haftalık toplantıların ses kayıtlarından elde edilmiştir. Çalışmanın kapsamının ve sonuçlarının bu seviyedeki öğretmen eğitim programlarına önemli katkılarda bulunacağı savunulmaktadır. Anahtar Kelimeler: Çocuk Öğrenciler, Öğretmen Eğitimi, Çocuklara İngilizce Öğretimi, Konum Odaklı Öğrenme, İşbirliğine Dayalı Öğrenme.