İngilizce öğretmenlerinin dijital yetkinlikleri ve işe bağlılık düzeyleri arasındaki ilişki

Bu çalışma, Türkiye'deki İngilizceyi yabancı dil olarak öğreten (EFL) öğretmenlerin dijital okuryazarlıkları ile işe adanmışlık düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Eğitimde dijital gereksinimlerin artmasıyla birlikte, EFL öğretmenlerinden çeşitli çevrim içi platformlara uyum sağlamaları ve aynı zamanda mesleki motivasyonlarını ve duygusal dayanıklılıklarını sürdürmeleri beklenmektedir. Bu araştırma, karma yöntem desenine dayanarak yürütülmüş ve Mersin'deki devlet ve özel okullarda görev yapan 150 öğretmenden doğrulanmış anketler ve yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla veri toplanmıştır. Nicel bulgular, öğretmenlerin DigCompEdu çerçevesinin tüm boyutlarında orta düzeyde dijital yeterliğe sahip olduklarını göstermiştir. Yaş, öğretmenlik deneyimi, kurum türü ve eğitim düzeyine göre dijital yeterlik puanlarında anlamlı farklılıklar bulunurken, cinsiyet veya ders verilen seviye açısından anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Ayrıca öğretmenlerin işe adanmışlık düzeyleri yüksek bulunmuş ve canlılık, adanmışlık ve kendini kaptırma alt boyutlarında küçük demografik farklılıklar tespit edilmiştir. Dijital yeterlik ile işe adanmışlık arasında düşük düzeyde ancak istatistiksel olarak anlamlı bir pozitif korelasyon bulunmuştur. Bu bulgu, dijital açıdan daha yeterli öğretmenlerin mesleki açıdan daha bağlı olma eğiliminde olduğunu göstermektedir. Nitel bulgular, kurumsal destek, mesleki gelişim fırsatları ve öğretmenlerin teknolojiye yönelik kişisel tutumlarının hem dijital beceriler hem de duygusal bağlılık üzerinde etkili olduğunu ortaya koymuştur. Çalışma, öğretmenlerin bireysel özellikleri ve okul ortamları dikkate alınarak özelleştirilmiş eğitim programlarına duyulan ihtiyacı vurgulamaktadır. Bu bulgular, dijital yeterlilik ile mesleki adanmışlık arasında Türkiye'deki İngilizce öğretmenleri açısından yakın bir ilişki olduğunu desteklemektedir.