Farklı beton türü ve lif oranları kullanılarak oluşturulmuş numuneler için dinamik ve statik elastisite modülünün karşılaştırılması

Günümüz yapı teknolojisinde, en çok kullanılan yapı malzemelerinden birisi betondur. Özellikle ülkemizde yapı sektöründe oldukça yaygın kullanım alanına sahiptir. Betonun homojen olmayan yapısı nedeniyle dayanımının ve kalitesinin yerinde kontrol edilmesi oldukça zordur. Bu nedenle, betonun mekanik özelliklerinin kontrol altında tutulabilmesi için tahribatsız yöntemler geliştirilmiştir. Ancak bu yöntemler de kullanılabilirliğinin yanında yanıltıcı sonuçlar verebilmektedir. Bu yanıltıcı sonuçları azaltabilmek için tahribatlı ve gerçeğe yakın sonuçlar veren yöntemlerle desteklenmesi ve böylece tahribatsız yöntemlerin doğruluğunun artırılması gerekmektedir. Yapı standartları ve literatür de betonun elastisite modülüyle ilgili hesap yöntemleri genellikle normal dayanımlı beton karışımlarını kapsamaktadır. Bu tez çalışmasında farklı lif oranlarındaki Normal Beton (NB) ve Kendinden Yerleşen Betonların (KYB) basınç dayanımı ve elastisite modülü değerleriyle ilgili araştırma sonuçları verilmiştir. Yapılan bu çalışmada hacimsel olarak %0,5 ve %1 lif oranlarında 15 tane NB ve 17 tane KYB olmak üzere toplam 32 numune üzerinde deneyler yapılmış ve bu numunelerin Dinamik (Ed) ve Statik Elastisite (Ec) modülleri belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar farklı ülkelerin konuyla ilgili standartları tarafından ortaya konulan bağıntılarla karşılaştırılmıştır. Sonuçlar arasındaki en iyi ilişkiyi CEB-FIB 90 (İsviçre) standardının verdiği görülmüştür. Elde edilen sonuçlar, Statik Elastisite modülünün, karot numune ile belirlenemediği durumlarda, Ultra ses cihazı kullanılarak belirlenebileceğini ve Ultra ses cihazıyla belirlenen Dinamik Elastisite Modülünün yapı analizi hesaplarında kabul edilebilir bir doğrulukla Statik Elastisite Modülü yerine kullanılabileceğini göstermiştir.