Farklı çap ve aralıklarda tasarlanan donatısız kazıkların sonlu elemanlar yöntemi ile analizi: Trabzon-Akçaabat hizmet binası örneği

Kazıklı temeller, yüzeye yakın zemin tabakalarının taşıma gücü açısından yetersiz olması nedeniyle sığ temel uygulamasının mümkün olmadığı, yapının toplam oturmalara hassas olduğu veya üstyapıdan gelen yükün büyük olduğu durumlarda uygulanırlar. Bu tez kapsamında Trabzon ilinde bulunan örnek bir uygulama incelenmiştir. Hizmet binasının yapılacağı yüzeydeki zeminin taşıma gücü açısından yetersiz olması nedeniyle derin temel çeşidi olan kazık yapımına karar verilmiştir. İnceleme alanının coğrafi konumu, jeolojik yapısı ve depremselliğinden bahsedilip uygulama alanındaki parametreleri elde etmek için arazi ve laboratuvar deneyleri yapılmıştır. Bu çalışmada, mevcut kazıkların uzunluğu sabit tutularak çap ve aralıklarını değiştirmek suretiyle üç farklı analiz yapılmıştır. Analizler sonlu elemanlar yöntemi kullanılarak yapılmış olup analiz sonuçları toplam oturma değeri yönünden karşılaştırılıp yorumlanmıştır. Daha küçük çaplı fakat daha küçük aralıklarla yerleştirilen kazıkların, daha büyük çaplı fakat daha büyük aralıklarla yerleştirilen kazıklara göre daha büyük oturma değeri verdiği ve kazık çapının sabit tutulup kazık aralıklarının arttırılmasının toplam oturma miktarını arttırdığı görülmüştür. Yapılan analizler sonucunda optimum çözümün, uygulaması yapılan projedeki kazık aralığı ve çap değerleri kullanıldığında oluştuğu belirlenmiştir.