Farklı gingival enflamasyon dereceli derin periodontal ceplerde mikrobiyal flora ve defensin düzeylerinin incelenmesi

Dişetinde bulunan beta-defensinlerin (hBD) üretilmesi ve salgılanması, bakteri virülansına ve konağa ait enflamatuar yanıttaki değişimlere duyarlıdır. Bu çalışmanın amacı, klinik gingival enflamasyon, Porphyromonas gingivalis (P. gingivalis) miktarı ve proteaz aktiviteleri ile ilişkili olarak, hBD-2 ve hBD-3'ün dişeti dokusundaki seviyelerini karşılaştırmaktır. Çalışmamıza 5-7 mm'lik sondlama derinliğinde, marjinal, hafif veya orta-şiddetli olmak üzere farklı enflamasyon derecelerine sahip 21 periodontitis hastası dahil edilmiştir. Bu hastalara ait 48 adet periodontal cepten granülasyon dokusu ve subgingival plak örnekleri toplanmıştır. Beta-defensin düzeyleri Western Blotting, P. gingivalis miktarı PCR, proteaz aktiviteleri ise florojenik substratlarla ile belirlenmiştir. Veriler istatistiksel olarak Kruskal-Wallis, Mann-Whitney U ve Spearman korelasyon testleri kullanılarak analiz edilmiştir. Dişeti dokusunda hBD-2 ve hBD-3 dimer formunda bulunmuştur. Subgingival plaktaki P. gingivalis ve ilgili gingipain aktivitesi enflamasyon ile artarken, hBD-2 ve hBD-3 seviyelerinde bir değişiklik gözlenmemiştir. Buna karşın, dokuya ait total proteaz aktivitesi ile hBD-2 ve hBD-3 seviyeleri arasında negatif korelasyon bulunmuştur. Plaktaki P. gingivalis ve gingipain aktivitesi klinik enflamasyonla ilişkilidir ancak hBD'ler ile klinik enflamasyon arasında bir ilişki bulunmamıştır. hBD'ler ve total proteaz aktivitesi arasındaki negatif korelasyon, bu antimikrobiyal peptitlerin ilerlemiş enflamasyonda parçalandığını veya inaktif olduğunu gösterebilir.