Farklı kalınlıklardaki seramik hibrit ve nano hibrit kompozitler altında polimerize edilen rezin simanların yüzey mikrosertliklerinin karşılaştırılması

Bu in vitro çalışmanın amacı farklı kalınlıklarda hibrit seramik CAD/CAM blok ve iki nanohibrit kompozit rezin kullanılarak hazırlanan indirekt restorasyonların altında, farklı yöntemlerle polimerize edilebilen rezin simanların yüzey sertlik derecelerinin karşılaştırılmasını değerlendirmektir. Çalışmada, hibrit-seramik CAD/CAM blok Lava Ultimate (LU), nano-hibrit kompozit rezin IPS Empress Direct (IPS) ve nano hibrit kompozit rezin Neo Spectra ST HV (NST) olmak üzere üç farklı restoratif materyalden 1 mm, 2 mm ve 3 mm kalınlıklarda örnekler hazırlandı. Bu örneklerin altına, yalnızca ışıkla polimerize olan veya hem kimyasal hem de ışıkla polimerize olan dört farklı rezin siman (Nova Resin, Imicryl ve NX3 Nexus, Kerr), 0,5 mm kalınlığında teflon kalıplar (6 mm çap × 0,5 mm yükseklik) aracılığıyla yerleştirildi. Farklı kalınlıktaki restoratif materyallerin altındaki simanlar, LED ışık cihazı ile 20 saniye süreyle polimerize edildi (n=15). Kontrol gruplarında ise simanlar, 0,5 mm kalınlığındaki teflon kalıplara yerleştirildi ve üzerlerine konulan şeffaf cam lamel aracılığıyla doğrudan ışıkla 20 saniye süreyle polimerize edildi. Örneklerin restoratif materyallere ve cama yapışmasını önlemek amacıyla yüzeylerine şeffaf bant uygulandı. Polimerizasyon sonrası örnekler, 24 saat boyunca ışık geçirmeyen karanlık ortamda bekletildi. Mikrosertlik ölçümleri, Hardway Microvickers cihazı ile üst ve alt yüzeylerden üç farklı noktadan, 50 g yük 15 saniye uygulanarak gerçekleştirildi.İstatistiksel analizler SPSS 24.0 yazılımı kullanılarak, α=0,05 anlamlılık düzeyinde tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Tukey ve Scheffe testleri ile gerçekleştirildi. Üst ve alt yüzeyler kendi aralarında karşılaştırıldığında her ikisinde de en yüksek mikrosertlik düzeyleri kontrol Imicryl DC grubunda kaydedilmiştir. Imicryl kontrol gruplarından sonra en yüksek sertlik değerleri 1 mm Imicryl DC gruplarında gözlenmiştir (p< 0,05). NX3 kontrol grupları için, Imıcryl kontrol gruplarından düşük sertlik değerleri saptanmıştır (p< 0,05). Bütün materyallerde farklı kalınlıklar kendi aralarında değerlendirildiğinde, NX3 DC gruplarının Imicryl DC gruplarına kıyasla anlamlı derecede daha düşük mikrosertlik değerleri gösterdiği belirlenmiştir (p< 0,05). Kontrol grupları, her iki siman sisteminde de diğer gruplara kıyasla anlamlı derecede daha yüksek mikrosertlik değerleri göstermiştir (p < 0,05). Rezin simanların mikrosertlik değerleri, restorasyon materyalinin tipi ve kalınlığından etkilenmiştir; materyal kalınlığı arttıkça mikrosertlik azalma eğilimi göstermiştir. Bu nedenle, klinik uygulamalarda rezin siman seçiminin restorasyon materyalinin ışık geçirgenliği ve kalınlığı dikkate alınarak yapılması önemlidir. Anahtar Sözcükler: İndirekt restorasyonlar; Mikrosertlik; Rezin siman