Farklı kök ucu preparasyon teknikleri ile hazırlanan kavitelerde kök ucu dolgu maddelerinin bağlanma dayanımlarının değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, farklı tekniklerle açılan kök ucu kavitelerinde iki adet kök ucu dolgu materyalinin bağlanma dayanımlarının değerlendirilmesidir. Çalışmada 66 adet tek köklü insan üst keser dişi kullanılmıştır. Çalışmaya dahil edilen dişlerin çalışma uzunluğu 15# numaralı K tipi eğe ile foramen apikaleden 1 mm geride olacak şekilde tespit edildi. Çalışma uzunluğu belirlenen dişlerin kök kanalları temizlenip, Protaper Next (Dentsply Maillefer, Ballaigues, Switzerland) NiTi döner sistemler kullanılarak X3 kanal eğesine kadar şekillendirilmeleri tamamlandı. Preparasyon sırasında kanallar %2.5'lik NaOCl solüsyonu ile irrige edildi. Kanallar kağıt konlarla kurutulduktan sonra eğe sistemi ile uyumlu tek konlarla dolduruldu. Daha sonra kök uçları tepe noktasından yaklaşık 3 mm apikalden kökün uzun eksenine 90o dik olacak şekilde konik bir elmas frezle rezeke edildi. Bu prosedürün tamamlanmasından ardından dişler, kök ucu kavitesinin hazırlanış tekniğine göre (Lazer, Ultrasonik, Elmas Uçlu Frez) rastgele 3 ana gruba ayrıldı. Kullanılan MTA preparatına göre (MTA Angelus, MTA Flow) 'de 2 alt gruba ayrıldı. Tüm prosedürler, 25x magnifikasyonda bir dental operasyon mikroskobunda (Leica M320 F12, Leica Microsystems) gerçekleştirildi. Tüm örneklerin ucuna nemli pamuk yerleştirilip MTA bazlı materyalin sertleşmesi amacıyla 24 saat nemlendirme sağlandı. Örneklerden akrilik reçineye gömülen her numunenin apikal kısmından hassas testere ile uzun eksene dik 1mm kalınlığında kesitler alındı. Alınan kesitler Universal test cihazına yerleştirilerek 1.1 mm çapındaki uç ile itme kuvveti uygulandı, bağlanma dayanımları incelendi. MTA materyallerinin dayanımını değerlendirmek için Kruskal-Wallis H testi uygulandı. Çalışmada kullanılan tüm p değerleri için p<0,05 sonuçları anlamlı kabul edildi. MTA Angelus ve MTA Flow için üç farklı kavite yöntemi değerlendirildiğinde, aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark görülmedi. Tüm basınç değerleri bir araya getirildiğinde MTA Angelus'un istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde daha zor kırıldığı tespit edildi. Ultrasonik uçlar ile açılan kavitelerde farklı MTA türlerine göre anlamlı bir kırılma dayanımı farkı tespit edildi ve bu farkın MTA Angelus lehine olduğu görüldü. Ayrı ayrı kavite yöntemlerine bakıldığında özelikle ultrasonik yöntemde anlamlı bir fark görüldü. Ultrasonik uçlar ile açılan kavitelerde daha iyi dayanım için MTA Angelus kullanımının daha dayanıklı olacağı düşünülmektedir.