Farklı koşullarda yetiştirilen arpa (Hordeum vulgare L.) bitkisinde Thysanoptera türlerinin moleküler ve morfolojik teşhisi ile popülasyon yoğunluğunun belirlenmesi

1960'lardaki Yeşil Devrim, ürün verimini artırmasına rağmen yeraltı suyu kirliliği ve biyolojik çeşitlilik kaybı gibi önemli ekolojik endişelere yol açan inorganik gübrelerin yaygın olarak benimsenmesine yol açmıştır. Buna karşılık, organik toprak iyileştiricileri gibi sürdürülebilir alternatifler, tarımsal ekosistem sağlığını desteklerken zararlı baskılarını azaltma potansiyelleri nedeniyle dikkat çekmiştir. Bu tez çalışmasında, arpa tarlalarındaki thrips (Thysanoptera) toplulukları üzerinde beş toprak yönetim uygulamasının (Mısır anızı, mısır kompostu, mısır yeşil aksam uygulaması, inorganik gübreleme ve işlenmemiş bir kontrol) etkilerini değerlendirilmiştir. Entegre moleküler (mtCOI barkodlama) ve morfolojik tanımlama yöntemleri kullanılarak, uygulamalar arasında 16 thrips türü (Aeolothrips collaris Priesner 1919, Aeolothrips fasciatus (Linnaeus 1758), Aeolothrips intermedius Bagnall 1934, Aeolothrips linarius Priesner 1948, Aeolothrips tenuicornis Bagnall 1926, Anaphothrips obscurus (Müller 1776), Frankliniella occidentalis (Pergande 1895), Frankliniella tenuicornis (Uzel 1895), Limothrips denticornis (Haliday 1836), Melanthrips tristis Priesner 1936, Thrips meridionalis (Priesner 1926), Thrips physapus Linnaeus 1758, Thrips tabaci Lindeman 1889, Haplothrips leucantemi (Schrank 1781), Haplothrips reuteri (Karny 1907), Haplothrips tritici (Kurdjumov 1912)) kaydedilmiştir. H. tritici, özellikle mısır anızı (toplam 645 birey) ve mısır yeşil aksam (toplam 530 birey) uygulamalarında baskın tür olarak kaydedilmiştir. Mısır kompost uygulaması parselleri en yüksek tür çeşitliliğini (Shannon H=0.82) sergilenmiştir, ancak aynı zamanda zararlı F. occidentalis 'te (13 birey) bir artış da olmuştur. Buna karşılık, monokültürleri için uygun koşul olan mısır yeşil aksam uygulaması en düşük çeşitliliğe (H=0.15) ve düzgünlüğe (Pielou J=0.077) yol açtığı görülmüştür. İlginç bir şekilde, muhtemelen minimum toprak bozulması nedeniyle inorganik gübre ve kontrol parselleri en yüksek sayıda predatör thrips barındırmıştır (her biri 7 birey). Genel olarak bulgular, organik kaynaklarla yetiştirilen arpa bitkisindeki thrips toplulukları üzerinde, mısır kompost uygulaması biyolojik çeşitliliği teşvik ederken, yeşil aksam uygulaması zararlı riskini artırabileceği gibi farklı etkiler sebep olduğu görülmüştür. Bu sonuçlar, sürdürülebilir tarımda bağlama özgü organik yönetim stratejilerinin önemini vurgulamaktadır.