Farklı öğrenim seviyesindeki ortaokul öğrencilerinin ders çalışma, öz düzenleyerek öğrenme becerileri ve öğrenme stillerinin belirlenmesi

Günümüz şartlarında öğrencilerin ders çalışma becerileri, öz düzenleyerek öğrenme becerileri ve öğrenme stillerinin belirlenmesi, eğitim ve kariyer yaşamlarında karşılaşacakları şartlar açısından önemli olduğundan araştırılması gerekliliği ortaya çıkmaktadır. Elde edilen veriler, eğitim politikalarının şekillendirilmesi ve öğretimin planlanmasında yol gösterici nitelikte olabilir. Alan yazında, bu ilişkilere dair bütüncül çalışmaların ortaokul öğrencileriyle yapılmasının sınırlı sayıda olduğu görüldüğünden araştırma bu boşluğu doldurmayı amaçlamaktadır. Araştırma, nicel araştırma yöntemi ile yürütülmüştür. İlişkisel tarama modeli kapsamında enlemesine araştırma deseni kullanılmıştır. Çalışma grubu, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan bir devlet ortaokulunda öğrenim gören 5., 6., 7. ve 8. sınıflardan 87'si kız 75'i erkek olmak üzere toplam 162 öğrenciden oluşmaktadır. Örneklem oluşturulurken uygun örnekleme yöntemi tercih edilmiştir. Verilerin toplanmasında Öz Düzenlemeli Öğrenme Ölçeği, Ders Çalışma Alışkanlıkları Anketi ve Kolb'un Öğrenme Stilleri Envanteri-III kullanılmıştır. Çalışmanın veri analizi yapılırken frekans dağılımı, yüzdelik değerler, aritmetik ortalama, standart sapma ve bazı parametrik testler uygulanmıştır. Araştırma bulgularına göre; öğrencilerin ders çalışma alışkanlıkları ile sınıf düzeyi, anne-baba eğitim durumu, aylık gelir durumu ve çalışma odası varlığı arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Ancak cinsiyet değişkeninde kız öğrencilerin lehine anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir. Fen bilimleri dersi karne notu açısından bakıldığında, not aralıklarına göre ders çalışma alışkanlıkları arasında anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Ayrıca, günlük ders çalışma süresi değişkeninde de bazı anlamlı farklılıklar saptanmıştır. Öz düzenleyerek öğrenme becerileri açısından değerlendirildiğinde ise; cinsiyet, sınıf düzeyi, anne eğitim durumu, aylık gelir durumu, karne notu, çalışma odası varlığı ve günlük ders çalışma saati değişkenlerinde anlamlı bir fark görülmemiştir. Ancak baba eğitim düzeyi yükseldikçe öğrencilerin öz düzenleme becerilerinde artış olduğu belirlenmiştir. Araştırmada, öğrencilerin ders çalışma alışkanlıkları ile öğrenme stilleri, öz düzenleyerek öğrenme becerileri ile öğrenme stilleri ve ders çalışma alışkanlıkları ile öz düzenleyerek öğrenme becerileri arasında anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Sonuç olarak, bu çalışma; öğrencilerin kendi öğrenme stillerini tanımalarını ve öğretmenlere, öğrencilerin bireysel farklılıklarına göre öğretim yöntemleri geliştirme konusunda yol göstermesi hedeflemektedir.