Effects of different seating arrangements on learning experience: the case of medim sized lecture settings in Bi̇lkent University

Bu çalışmanın amacı, farklı oturma düzenlerinin dikkat, yoğunlaşma, etkileşim ve öğrenme tatmininin yükseköğrenimdeki, orta büyüklükte olan sınıflardaki etkisini anlamak ve karşılaştırmaktır. Bu çalışma aynı zamanda oturma tercihlerini alansallık ve kişisel alan açısından incelemeyi amaçlamaktadır. İki oturma düzeni türü olan; klasik sıra düzeni ve U şekli oturma düzeni karşılaştırılmıştır. Bu araştırma Bilkent Üniversitesi İç Mimarlık ve Çevresel Tasarımı bölümünde yürütülmüştür. Her iki oturma düzenin incelemesine katılan örneklem grubu aynıdır. Çalışma sekiz kez; dört tanesi klasik sıra düzeninde, dört tanesi ise U şekli oturma düzeninde olacak şekilde yapılmıştır. Yöntem olarak, fiziksel mekân analizi, doğrudan ve dolaylı gözlem ve anket kullanılmıştır. İlk olarak, örneklem grubu klasik sıra düzeninde gözlemlenmiş olup daha sonra U şekli oturma düzeninde gözlemlenmiştir. Her iki oturma düzeninde yapılan gözlemler sırasında, örneklem gurubunun oturma düzenlerine karşı dikkati, konsantrasyonu ve etkileşimlerini anlamak için tartışma konusu verilmiştir. Bunlara ek olarak, örneklem grubu gözlemlenirken fotoğraf ve videoları çekilip, daha sonra analizleri yapılmıştır. Gözlemler bittikten sonra, denek grubuna oturma düzenleri ile ilgili anket yapılmıştır. Çalışmanın sonunda, öğrencilerin klasik oturma düzeninde daha katılımcı ve derse daha odaklı olma, U şekli oturma düzeninde ise daha katılımcı olma eğilimindedirler. Ayrıca, eğer öğrenciler derse daha fazla odaklanmak istiyorlar ise eğitmenin daha yakınına oturmayı tercih ettikleri sonucuna varılmıştır. Son olarak, öğrenciler yakın arkadaşlarının yanına oturduklarında, arkadaşlarının kişisel alanlarına girmesine tolerans gösterme eğilimindedirler. Anahtar kelimeler: Üniversite eğitimi, Eğitim alanları, Ortak düzenler, Oturma düzenleri, Öğrenme tecrübesi, Mekân kullanımı, Kişisel alan, Bölgesellik, Dikkat, Katılım, Etkileşim.