Pharmacological and analytical comparison of the wound healing effect of the hypericum perforatum L. oleates prepared by sun maceration technique in different fixed oils

Sarı Kantaron (Hypericum perforatum L.), dünya çapında en popüler tıbbi bitkilerden biri olarak kabul edilmektedir. Çok sayıda iyileştirici faydasından biri olarak çeşitli yenilebilir sabit yağlarda, özellikle de ham zeytinyağında, oleatlarının yara iyileştirici etkisi geleneksel olarak yüzyıllardır harici olarak yara iyileştirmede (yara, yara izi vs.) veya oral olarak peptik ülserin tedavisinde kullanılmaktadır. Zeytinyağı (Olea europaea), susam (Sesamum indicum) yağı, ayçiçek (Helianthus annuus) yağı ve çörek otu (Nigella sativa) gibi yenilebilir sabit yağlarda hazırlanan çeşitli H. perforatum oleat türlerinin yara iyileştirici etkisinin deneysel ve klinik çalışmalarla kanıtlanmış olmasına karşın bu oleatların yara iyileştirmedeki etkililiği şimdiye dek karşılaştırmalı olarak araştırılmamıştır. Bu deneysel çalışma, çeşitli yenilebilir yağlardaki (zeytinyağı, susam yağı, ayçiçek yağı ve çörek otu yağı) H. perforatum oleatlarının yara iyileştirici etkilerini analitik ve farmakolojik açıdan karşılaştırmalı olarak ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. İlk olarak, maserasyonda kullanılan yenilebilir yağların kalite standartları, GC-MS kromatografisi ile analiz edilmiş olup belirli işaretlenmiş bileşenleri (zeytinyağında oleuropein ve çörek otu yağında timokinon) HPLC ile belirlenmiş ve susam yağında bulunan sesamin ve sesamol, UV spektroskopi ile ölçülmüştür. Daha sonra maseratlar, geleneksel güneş maserasyonu tekniğiyle hazırlanmıştır. Ana aktif bileşenlerin, yani hiperisin, hiperforin ve psödohiperisinin miktarları, LC-MS ve UV yöntemleriyle belirlenmiştir. Sabit yağların birtakım yara iyileştirici etkinliğine de sahip olduklarının bilinmesinden dolayı, karşılaştırmalı olarak hem sabit yağlar hem de oleatlardaki yara iyileştirici etkileri belirlemek adına in vitro ve in vivo çalışmalar yürütülmüştür. Sonuçlar tüm oleatların yara iyileştirici etkinliğinin taşıyıcı olarak kullanılan sabit yağlarla karşılaştırıldığında anlamlı ölçüde daha yüksek olduğunu göstermiştir. In vivo deneyler zeytinyağı ve susam yağındaki oleatların, diğerleri arasında en iyi sinerjetik etkileri sağladığını ortaya koymuştur.