Farklı sulama yöntemleri ve seviyelerinin ikinci ürün silajlık mısır (Zea mays L.)'ın verim ve verim öğelerine etkileri

Araştırma, sonbaharda ekimi yapılan arpanın hasadından sonra ikinci ürün olarak yetiştirilen silajlık mısırda (Zea mays L.) farklı sulama yöntemleri ve sulama seviyelerinin etkilerini belirlemek için 2014 yılında Iğdır ekolojik koşullarında yürütüldü. Araştırma, bölünmüş parseller deneme planında faktöriyel düzenlemeye göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Bu amaçla mısır bitkisine dört sulama seviyesi (faydalı suyun % 25, % 50, % 75 ve % 90'nın azaldığı) ve iki farklı sulama yöntemi (damla ve karık sulama) uygulanmıştır. Araştırmada, silajlık mısırın bitki boyu, bitki ağırlığı, bitki sayısı, yaprak sayısı, koçan sayısı, yaş ot verimi, yaprak oranı, koçan oranı, sap oranı, kuru madde oranı, kuru ot verimi ve ham protein oranı incelenmiştir. Sulama yöntemleri mısır bitkisinin bitki ağırlığı, yaş ot verimi, koçan oranı, sap oranı, kuru madde oranı ve kuru ot verimini etkilemiştir. En yüksek bitki ağırlığı, yaş ot verimi, koçan oranı ve kuru ot verimi damla sulama yönteminden elde edilirken, sap oranı ve kuru madde oranı karık sulama yönteminden elde edilmiştir. Sulama seviyeleri mısır bitkisinin bitki boyu, bitki ağırlığı, yaş ot verimi, sap oranı, kuru madde oranı ve kuru ot verimini etkilemiştir. Düşük sulama seviyelerinde bitki boyu, bitki ağırlığı, yaş ot verimi ve kuru ot verimi önemli derecede düşmüş, diğer taraftan sap oranı ve kuru madde oranı ise artırmıştır. Sonuç olarak Iğdır ekolojik koşullarında topraktaki kullanılabilir suyun %25 ve % 50'si tüketildiğinde yapılan sulamanın silajlık mısır için uygun olacaktır. Diğer taraftan, bölge çiftçisinin ekonomik gücü ve mevcut su miktarı potansiyeli dikkate alındığında her iki sulama yönteminden birini seçilebilir. Özellikle bölge topraklarının drenaj ve tuzluluk problemlerinden dolayı, damla sulama yönteminin seçilmesi daha uygun olacaktır.