Farklı tekniklerle yapılan sagittal split ramus osteotomisinin başarısının değerlendirilmesi

Amaç: Çalışmamızda sagittal split ramus osteotomisinde sıklıkla kullanılan Obwegeser, Dal Pont, Hunsuck, Epker ve Wolford modifikasyonlarını koyun mandibulalarında uygulayarak; süre, bad split ve mandibular sinirin konumunun karşılaştırılması amaçlanmaktadır. Materyal ve Metot: 125 adet taze koyun kafası üzerindeki deri, deri altı ve kas dokusu sıyrılmadan özel olarak tasarlanmış platforma yerleştirilmiştir. Koyun kafaları 5 ana gruba randomize olarak ayrılıp; Obwegeser, Dal Pont, Hunsuck, Epker ve Wolford modifikasyonları uygulanarak yapılan sagittal split ramus osteotomi işlemi sonrası operasyon sürelerinin ortalama değerleri, maximum, minimum ve standart sapma değerleri kaydedilmiştir. Sagittal split ramus osteotomisi sırasında meydana gelen bad splitlerin çeneler üzerindeki yeri ve sayısı kaydedilmiştir. Mandibular sinirin konumu sagittal split ramus osteotomisi sonrasında belirlenmiştir. Bulgular: Gruplara göre sağ ve sol süre ortalama değerleri arasında anlamlı fark bulunmuştur (p<0,001). En yüksek ortalama değer Wolford grubunun ortalamasından elde edilmişken en düşük ortalama değerse Epker grubundan elde edilmiştir. Gruplara göre sağ ve sol bad split varlığının, sağ ve sol sinirin konumunun dağılımları arasında anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,050). Sonuç: Özellikle Wolford modifikasyonunda operasyon süresi daha uzun olmasına rağmen bad split oranı daha az görülmüştür. Yine Wolford modifikasyonunda mandibular sinir daha çok distalde konumlanarak sinir hasarı daha az olacağı gözlemlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Bad split, Dal-Pont, Epker, Hunsuck, koyun mandibulası Obwegeser, sagittal split ramus osteotomisi, Wolford