Çiftçi destekleme rejimi ve tarım reformu siyasal iktisadı: Türkiye tarım politikalarının 2000 sonrası dönemde dönüşümü

Bu tez 2000 sonrası Türkiye'de tarımsal politika geliştirilmesi sürecinde değişen dinamikleri popülist seçime yönelik geleneğin uluslararası ve yerel siyasi dinamikler çerçevesinde incelemektedir. Çalışmanın odak noktası reform hamlerinin uluslararası baskıların 2001 ekonomik krizini takiben dönemin işbasındaki hükümetleri üzerinde baskı sahipliğini kazandığı erken 2000'li yıllardır. Tez, tarımsal politika geliştirmenin ve sektördeki reform çabalarının takip ettiği yörüngenin bir fotoğrafını sunmakta ve erken 2000'li yıllardaki tarıma yönelik değişen hükümetsel siyasi tutumun değişen doğasını ortaya çıkarmaktadır. 2002'den 2011'e Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP) hükümeti döneminin Türkiye'sinde tarımsal destekleme rejimi ve siyaset geliştirmenin evrimi incelenirken reform hamlesinin uluslararası ve yerel kökenleri ve kararsız hükümet politikaları ve tarım sektörüne yönelik söylem değişikliklerinin izi sürülmektedir.Tezin temel hipotezi erken dönem AKP yönetiminin Türkiye tarımında popülist siyasi gelenekten uzaklaşılmasına bir örnek teşkil etmediği ve daha çok günü kurtarmak için yapılmış ?mecburi? bir politika transferi olduğudur. AKP yönetiminin baştaki tarımda popülist-korporatist seçime yönelik gelenekten görünüşte uzaklaşması temel olarak AKP'nin uluslararası kuruluşlara verdiği sözlere uymaya çalışırken seçimsel sözlerini ve popülist mirası idare etmekteki zayıflığı, Dünya Bankası ve IMF'nin reform tasarılarına rakip olacak kapsamlı ve yenlikçi bir alternatif politikaya sahip olmamasıdır. Ancak daha kararlı bir ekonomik ve siyasi ortam ve IMF kısıtlamalarından kurtulmak için bir alan ele geçirmesi sayesinde daha çok siyasi güç kazanması ile birlikte, AKP hükümetinin reforma yönelik başlangıçtaki kararlılığı çok uzun sürmemiş ve IMF ve DTÖ ilkelerinden ve Dünya Bankası destekli ARİP'in orijinal ilkelerinden sapacak tarımsal politikalar uygulamaya konularak tarımsal siyaset geliştirme popülist-korporatist seçime yönelik rotaya geri dönmeye başlamıştır. Neticede tarımda popülist gelenek eski ve yeni politikalar arası yeninin lehine bir orta yolu bularak hibrid ve kafa karıştırıcı bir tarım rejimine yol vermiş ilerde yeni ve daha radikal reformları doğurma olasılığı ile yeni bir dalga reform baskısının da üstesinden gelmiştir.