Febril nötropenik hastaların izleminde presepsinin yeri

Amaç: Presepsinin sepsiste erken dönemde tanısal değeri olduğu gösterilmiştir. Çalışmamızda, presepsinin diğer biyobelirteçlerle karşılaştırılarak enfeksiyon tanısındaki ve febril nötropeni izlemindeki yerinin belirlenebilmesi amaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 15.1.2019-15.12.2019 arasında izlenen hematolojik kanserli hastalar dahil edildi. Olgu grubundaki febril nötropenik hastalar ateş başlangıcından itibaren iki hafta boyunca 48 saatte bir, kontrol grubundaki afebril nötropenik hastalar ise bir kez değerlendirildi. Hastaların serum örneklerindeki presepsin düzeyi CLEIA (chemiluminescent enzyme immunassay) yöntemiyle ölçüldü. Bulgular: Olgu grubunda ateş başlangıcında ölçülen CRP, prokalsitonin ve presepsin; kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek saptandı (p:0,001, p:0,002, p:0,001). Enfeksiyonu olanlarda 48. saatte presepsin ve prokalsitonin, odaksız ateşi olanlara göre anlamlı derecede yüksek saptandı (p:0,04, p:0,01) ve enfeksiyon varlığının ayrımı için hem presepsin hem prokalsitoninin tanısal değeri olduğu görüldü. Bakteriyemisi olanlarda 48. saatte prokalsitoninin odaksız ateşi olanlara göre anlamlı derecede yüksek olduğu saptandı (p:0,01) ve bakteriyemi ile odaksız ateş ayrımında tanısal değeri olduğu görüldü. Sepsis kliniği olanlarda ateş başlangıcında presepsin (p:0,02) ve prokalsitonin (p:0,04); 48. saatte presepsin (p:0,01), prokalsitonin (p:0,001) ve CRP (p:0,003) sepsis kliniği olmayanlara göre anlamlı derecede yüksek saptandı. Sepsis ayrımında ateş başlangıcında presepsinin; 48. saatte presepsin, prokalsitonin ve CRP'nin tanısal değeri olduğu görüldü. Sonuç: Sepsiste ateş başlangıcında CRP ve prokalsitoninin aksine presepsinin tanısal değeri olduğu saptanmış, 48. saatte ise prokalsitonin tanısal değeri presepsin ve CRP'ye göre yüksek saptanmıştır. Bakteriyeminin odaksız ateşten ayrımında presepsin ve CRP'nin tanısal değeri olmadığı ancak prokalsitoninin ateşten sonra 48. saatte tanısal değerinin olduğu görülmüştür. Biyobelirteçlerin farklı salınım zamanları ve yarı ömürleri göz önünde bulundurularak belirli aralıklarla izlemlerinin ve bu sonuçların klinik ile birlikte değerlendirilmesinin daha anlamlı olduğu düşünülmektedir.