Fen Bilimleri öğretmenlerinin öz yeterlikleri ile pedagojik hoşnutsuzlukları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Fen bilimleri eğitimi alanında son yıllardaki yenilenme çabalarının başarıya ulaşması için yapılan çalışmalarda öğretmenlerin yeniliklere adapte olabilme durumlarını etkileyen iki önemli değişken olarak öz yeterlik ve pedagojik hoşnutsuzluk kavramlarının önemli olduğu anlaşılmaktadır. Bu iki değişken öğretmenlerin reform sürecinde uygulamaları gereken yeni yaklaşım ve yöntemlere adaptasyonları açısından belirleyici rol oynamaktadır. Bu çalışmada fen bilimleri öğretmenlerinin öz yeterlikleri ile pedagojik hoşnutsuzlukları arasındaki ilişkinin incelenmesi ve en son 2018 yılında şekillendirilen programların etkin bir şekilde uygulanabilmesi için öğretmenlerin mesleki gelişimlerinin desteklenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın kapsamını ortaokul fen bilimleri öğretmenlerinin öz yeterlikleri ve pedagojik hoşnutsuzluklarının belirlenmesi ve bu değişkenler arasındaki ilişkinin ortaya konulması süreçleri oluşturmaktadır. Çalışmada nicel araştırma desenlerinden ilişkisel araştırma metodolojisinde yer alan tarama ve korelasyonel araştırma desenleri kullanılmıştır. Çalışmanın verileri Southerland vd. (2006) tarafından geliştirilen fen bilimleri öğretimine yönelik pedagojik hoşnutsuzluk ve fen bilimleri öğretmenlerinin fen öğretimindeki öz yeterlik verileri Riggs ve Enochs (1990) tarafından geliştirilen STEBI-A adlı öz yeterlik ölçekleri kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın örneklemi olasılıklı örneklem yöntemi ile belirlenmiş olup, 2016-2017 eğitim-öğretim yılında Batı Karadeniz Bölgesi'nde yer alan bir il merkezi ve 4 ilçesine bağlı köy ve beldelerde bulunan devlet ortaokullarında çalışan 130 ortaokul fen bilimleri öğretmeninden oluşmaktadır. Araştırmadan elde edilen veriler SPSS paket programı kullanılarak tanımlayıcı ve korelasyonel analizler ile analiz edilmiştir. Analizler sonucunda öğretmenlerin pedagojik hoşnutsuzlukları ve öz yeterlikleri arsındaki ilişkiler genel ve alt boyutlar düzeyinde ortaya konulmuştur.