Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu'nun taşınır eşyaya ilişkin teminat hukuku ve icra-iflas hukuku düzenlemeleri karşısında irdelenmesi

Kökeni Amerika Birleşik Devletleri olan finansal kiralama işlemleri, Avrupa ülkelerinde de uygulanmaktadır. Buna karşın, hukuksal özellikleri itibari ile Anglo-Amerikan hukuk sistemine uyumlu olan bu kurumun Kıta Avrupası hukuk sistemlerine entegrasyonu, bu sistemlerin belirli prensiplerini esnetmiş (uygulanamaz hale getirmiş) olması sebebiyle yoğun tartışmaları beraberinde getirmiştir. Finansal kiralama işlemleri, Türk Hukuku'nda 13.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu ile düzenlenmiştir. Bu kanun 10.06.1985 tarihli 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu'nu yürürlükten kaldırmıştır. Bu çalışmada Türk Hukuku'nda taşınır rehninin eşyanın teslimi şartına bağlı olarak kurulmasına ilişkin düzenleme, menkul ipoteği, üçüncü kişinin taşınır eşya üzerinde iyiniyetle ayni hak iktisabı, taşınır eşyada zilyetliğin ayni hakka karine oluşu, eşyaya bağlı borç kavramı gibi medeni hukuk prensipleri hem mülga Finansal Kiralama Kanunu hem de yeni Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu düzenlemesi çevresinde irdelenmiştir. Bunun yanında, borçlunun elinde bulunan taşınır malın haczi, istihkak iddiası, iflasın sözleşmeler üzerindeki etkisi gibi icra-iflas hukuku düzenleme ve kavramları da kanun düzenlemeleri göz önünde bulundurularak değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmeler sırasında mukayeseli hukuk dikkate alınmıştır. Yukarıda belirtilen amaç ve yöntemle hazırlanan çalışmamızda finansal kiralamaya ilişkin yürürlükte bulunan mevzuatın Türk hukuk sisteminin yukarıda ifade edilen belirli prensipleri ve kurumları ile uyumlu olmadığı hususu vurgulanmış ve buna ilişkin olarak öneri ve değerlendirmelerde bulunulmuştur.