Kalbın iskemık bölgelerındekı iletkenlık değışıklığının elektrokardıografı üzerıne etkılerının sonlu elemanlar yöntemıyle araştırılması

Elektrokardiyografi (EKG), insan vücudu üstünde ölçülen elektrik potansiyellerinden kalp sağlığı hakkında çıkarımda bulunulan yaygın bir tanı yöntemidir. Literatürde EKG'nin ileri ve ters problemlerini hesaplamalı yöntemlerle çözen pek çok yarı-statik çalışma mevcuttur. Bu çalışmalarda iskemik dokudaki abnormal membran potansiyeli dikkate alınırken, dokunun bu patolojiyle azalan iletkenliği büyük ölçüde gözardı edilmiştir. Bu çalışmanın ilk kısmında iletkenliğin ileri problemde ölçülen torso potansiyelleri üstündeki ve bu şekilde oluşan torso potansiyellerinin ters problemin çözümü üstündeki etkisini incelenmiştir. Bu hedef doğrultusunda, iki-bölgeli kalp problemini iki-boyutlu gerçekçi torso geometrileri üzerinde çözen bir sonlu elemanlar programı ve bu programı kullanan bir optimizasyon kodu yazılmıştır. Sonuçlarımız iskemik iletkenliğin torso potansiyelleri üstünde gözle görülür bir etkisi olduğunu, iskemik bölgeyi bulma amacıyla ters problem çözülürken ise minimal bir etkisinin olduğunu göstermiştir. Tezin ikinci kısmında, ters problemi çözmek üzere özgün iteratif bir yöntem geliştirilmiştir. Yöntem, iskemik bölgenin konumunun parametrizasyonuna dayanmakta, parametreler hassasiyet analizi ve sonlu elemanlarla optimizasyonu ile belirlenmektedir. Yöntemin iskemik bölgeyi başarıya bulduğu gözlemlenmiştir.