Fizik tedavi ve rehabilitasyon alanında kullanılan ilaçların dielektrik, iletkenlik ve optik özelliklerinin araştırılması

Bu tez çalışmasında, fizik tedavi ve rehabilitasyon alanında yaygın olarak kullanılan Dolgit, Melox, Paraflex ve Naprosyn ilaçlarının dielektrik, elektriksel iletkenlik ve optik özellikleri deneysel olarak kapsamlı biçimde incelenmiştir. Çalışma, ilaçların elektromanyetik ışınım ile etkileşimlerinin yalnızca farmakolojik değil, aynı zamanda fotonik ve biyomedikal mühendisliği perspektifinden değerlendirilmesini amaçlamaktadır. Deneysel süreçte, ilaçlar uygun çözücüler içerisinde homojen solüsyonlar halinde hazırlanmış ve UV-Vis spektroskopisi kullanılarak absorbans ve geçirgenlik spektrumları elde edilmiştir. Elde edilen optik veriler Beer–Lambert yasası yardımıyla değerlendirilmiş, molar sönüm katsayıları ve soğurma bant kenarları hesaplanmıştır. Optik bant aralığı ile kırılma indisi arasında güçlü bir ters orantı olduğu belirlenmiş; Herve–Vandamme ve Reddy modellerinin organik moleküler sistemler için daha fiziksel ve dengeli sonuçlar verdiği görülmüştür. Melox ilacı, en düşük bant aralığına sahip olması nedeniyle en yüksek kırılma indisi ve en güçlü dielektrik yanıtı sergilemiştir. UV ışık altında yapılan ölçümler, özellikle Melox ilacının dalga boyuna duyarlı fotonik bir davranış gösterdiğini ortaya koymuştur. 254 nm UV altında fotodegradasyon etkileri baskın hale gelirken, 365 ve 400 nm UV ışığı altında bant aralığının daraldığı ve kırılma indisinin kontrollü biçimde modüle edilebildiği belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar, incelenen ilaçların biyomedikal fotonik, UV tabanlı tedavi ve ışık-aktive sistemlerde potansiyel aday malzemeler olduğunu ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler: Fizik tedavi, rehabilitasyon, dielektrik, iletkenlik, optik, biyomedikal.