Flor içerikli universal adezivlerin dentine bağlanma stabilitelerinin değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışma; flor içeren üniversal adezivlerin self etch ve etch and rinse yöntemleri ile kullanımının adeziv-dentin arayüzlerine etkisini hem anlık hem de farklı yaşlandırma uygulamalarından sonra mikrotensile bağlanma gücü verileriyle değerlendirmeyi amaçladı. Gereç ve Yöntem: Altmış insan molar dişi rastgele olarak üç gruba (n = 20) ayrıldı: Clearfil Universal Bond Quick, Clearfil Universal Bond ve Zipbond Universal. Her adeziv grubu, uygulama moduna göre iki alt gruba (n = 10) bölündü. Restorasyon işlemlerinden sonra elde edilen dentin çubukları, yaşlandırma koşullarına göre üç alt gruba (24 saat, termal siklus ve pH siklusu) dağıtıldı. Yaşlandırma sürelerinin sonunda µTBS testi uygulandı. Adezivlerin dönüşüm dereceleri ATR-FTIR spektroskopisi ile belirlendi. µTBS sonuçları üç yönlü ANOVA ve Tukey HSD testi, DC verileri ise tek yönlü ANOVA ve Bonferroni testi ile analiz edildi (α = 0,05). Bulgular: Adeziv ajan (p = 0,001) ve uygulama modu (p = 0,007) değişkenleri bağlanma dayanımını anlamlı düzeyde etkiledi. Yaşlandırma işlemleri ise anlamlı bir farklılık oluşturmadı (p> 0,05). ZBU, CBQ ve CBU'ya kıyasla daha yüksek bağlanma dayanımı sergiledi. 24 saatlik sonuçlarda ZBU E&R grubu, CBQ E&R grubuna göre daha yüksek µTBS gösterdi. Subtotal bağlanma dayanımları değerlendirildiğinde, ZBU SE grubu, CBQ ve CBU'nun E&R gruplarına kıyasla anlamlı derecede daha yüksek µTBS gösterdi. CBQ'nun DC değeri, CBU ve ZBU'ya kıyasla anlamlı derecede daha düşük bulundu. Sonuç: Universal adezivlerin uygulama modu, bağlanma dayanımında anlamlı bir fark yaratmadı. Yaşlandırma uygulamalarının dentine bağlanma dayanımı üzerinde etkili olmadığı gözlendi. Flor içerikli üniversal adezivlerin kimyasal yapısı ve uygulama yöntemlerinin, dentin üzerinde ölçülen µTBS değerleri üzerinde farklı etkilere yol açabileceği belirlendi. Anahtar Kelimeler: Adezyon, DC, SEM, Sodyum Florür, Universal Adeziv, μTBS