Fonksiyonel amin bileşikleriyle modifiye ketonik reçine sentezi

α – Hidrojen içeren ketonlar ile aldehitlerin reaksiyonundan ketonik reçineler elde edilir. En çok kullanılan ketonik reçine termoplastik siklohekzanon-formaldehit reçinesidir. Diğer polimerler ile karşılaştırıldığında daha düşük molekül ağırlığına sahip siklohekzanon-formaldehit reçinesi, tek başına kullanılmayıp diğer polimerik maddeler ile karıştırılarak yüzey kaplama, vernik, mürekkep, kâğıt sektöründe katkı maddesi olarak kullanılırlar. Son yıllarda siklohekzanon-formaldehit reçinelerinin farklı reaksiyon koşulları ve değişik modifiye edicilerle in situ ve sonradan modifikasyonları yapılarak, siklohekzanon-formaldehit reçinelerinin kimyasal fonksiyonalitesini arttırmaya yönelik çalışmalar ön plana çıkmıştır.Bu çalışmada siklohekzanon ile formaldehitin bazik ortamda ve ısı kataliziyle polimerizasyonugerçekleştirilmiştir. Değişik siklohekzanon-formaldehit mol oranlarında; siklohekzanonun α-hidrojenleri üzerinden dietanolamin, sikloüre bileşikleri ve glikolamin bileşikleri ile in situ ve sonradan modifiye reçineler elde edilmiştir. Bu yöntem ile elde edilen bileşiklerin fonksiyonelite içermeyen sikloheksanon-formaldehit reçinelerine göre farklı özellikler gösterdiği, oranlarına bağlı olarak oluşturulan reçinelerin kimyasal ve fiziksel yapılarında farklılıklar olduğu gözlemlenmiş, gözlemlenen değişimler spektroskopik yöntemler vasıtasıyla belirlenmiştir. Elde edilen reçinelerin çözünürlük, FTIR, NMR ve erime noktası analizleri yapılarak reçinelerin özelliklerinde meydana gelen değişimler incelenmiştir. Yapılan incelemelerden yola çıkılarak üretilen reçinelerin muhtemel yapıları belirlenmiştir. Bu reçinelerin muhtemel yapıları çizilerek, belirtilen yöntemlerle ispatlanmıştır. Yapılan çalışmalar ile elde edilen bileşiklerin endüstriyel uygulanmasını sağlamak amacıyla, endüstriyel olarak kullanım alanı oldukça geniş olan poliüretan bileşiğinde kullanımı ve bu bileşikler kullanılarak elde edilen poliüretan bileşiklerinin kimyasal ve fiziksel değişimlerini, katkı maddesi olarak kullanımında oluşacak üründeki değişimlerin neler olduğu incelenecektir. Oluşan ürünlere katışmış olan miktar bazında yapılan çalışmalar içinden en uygun olan ürün bulunarak uygulanan miktarın optimizasyonu sağlanmıştır. Bu değerler içerisinde kütlece %20'lik madde eklemek polimer içerisinde maksimum fiziksel ve kimyasal etki gözlemlenmesine neden olmuştur denilebilir.Bu nedenle yapılan çalışmalarda kullanılan miktarın bu olacağı söylenebilir.İçeriğinde ki azot miktarı çeşitli yöntemlr vasıtasıyla ölçülerek miktarın en uygun oranı yanma miktarına bağlı olarak tespit edilecek ve yapılan çalışmalar neticesinde elde edilen ürünler farklı koşul ve reaktanlar varlığında testlere tabi tutulacaktır.Burada ki en önemli etkenlerden biride oluşturulan polimerlerin asıl yapılarını tayini için kullanılan yöntemler ile elde edilen polimerlerin tespitidir. Bu nedenle yapılan çalışmalar sonucu verilen sonuç ürünlerin azot miktarları tayin edilerek moleküler yapıda ne kadar azot içerdiğine bağlı olarak yapısal formülasyonlarının ne olduğuna karar verilebilmektedir. Bu noktada elde edilen bileşiklerin NMR spektrumlarında pik oranları baz alınabilir. Bulunan bileşikler belirli oranların üzerinde olup olmadıkları ve bu oranların molekül içinde nasıl dağıldıklarını tespit ederek yapılan çalışmanın asıl amacı olan polimerlerin üretimi ve tespiti konusunda sonuçlar başarılı elde edilmiştir.Endüstriyel anlamda kullanılan bileşiklerin içerisinde bu reçinelerin kullanımı ve bu polimerler içinde bulundurulması ile yanmazlık sağlama ise farklı bakış açıları getirmektedir. Yapılan çalışmalar göstermiştir ki bu gibi bileşiklerin polimerler içerisinde farklı oranlarda kullanımı polimerin yapısal özelliklerini değiştirebilmektedir.Bu nedenle elde edilen sikloüre bileşikleri ve bu bileşiklerden elde edilen reçineler daha sonrasında poliüretana uygulanıp fiziksel ve kimyasal stabilitesi, bu maddelerin azot miktarı artışına göre yanmazlık artış oranları incelenecektir.